Upadłość konsumencka – najważniejsze zmiany w 2020 roku

W dniu 24 marca 2020 roku weszła w życie nowelizacja Prawa upadłościowego, która wprowadziła istotne zmiany w zakresie upadłości konsumenckiej. Celem wprowadzonej nowelizacji jest liberalizacja procedury ogłoszenia upadłości konsumenckiej. Jak wskazuje resort sprawiedliwości, do tej pory ponad połowa wniosków o upadłość konsumencką była oddalana przez sądy, natomiast wprowadzona nowelizacja ma zmienić ten stan rzeczy, z korzyścią dla obywatela.

Upadłość konsumencka w 2020 roku – najważniejsze zmiany:

1. Sąd nie będzie badał przyczyn niewypłacalności dłużnika przy rozpatrywaniu wniosku o ogłoszenie upadłości – a zatem sąd nie będzie badał na tym etapie okoliczności, czy dłużnik umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień. Natomiast przed nowelizacją Prawa upadłościowego sąd mógł oddalić wniosek o ogłoszenie upadłości, gdy ustalił, że dłużnik zadłużył się umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa. Do ogłoszenia upadłości konsumenckiej wystarczy samo stwierdzenie, że dłużnik jest niewypłacalny.

2. Sąd będzie badał przyczyny niewypłacalności dłużnika po ogłoszeniu upadłości, tj. na etapie ustalania planu spłaty wierzycieli. To właśnie na tym etapie sąd będzie podejmował decyzję, czy możliwa jest odmowa oddłużenia, przy czym możliwość tę ograniczono do sytuacji celowego trwonienia części składowych majątku oraz celowego nieregulowanie wymagalnych zobowiązań, prowadzącego do pokrzywdzenia wierzycieli. Ustalenie, że dłużnik w sposób świadomy i umyślny doprowadził do swojej niewypłacalności, nie będzie wyłączało jego oddłużenia, czyli inaczej niż przed nowelizacją, gdzie sąd w takim przypadku oddalał wniosek o ogłoszenie upadłości.

Istotną konsekwencją nierzetelności dłużnika będzie wydłużenie planu spłaty wierzycieli od minimum 3 lat do 7 lat, natomiast w przypadku rzetelnego dłużnika, który staje się niewypłacalny z przyczyn od niego niezależnych np. wskutek utraty pracy, maksymalny plan spłaty wierzycieli wynosi 3 lata.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

3. Możliwość zawarcia z wierzycielem porozumienia bez konieczności składania wniosku o ogłoszenie upadłości

W świetle aktualnie obowiązujących przepisów dłużnik będzie mógł skorzystać z porozumienia z wierzycielami, bez konieczności składania wniosku o ogłoszenie upadłości. Przy zawarciu porozumienia udział będzie brał doradca restrukturyzacyjny.

Skorzystanie z możliwości zawarcia porozumienia z wierzycielami będzie również możliwe już po złożeniu przez dłużnika wniosku o ogłoszenie upadłości. Wówczas sąd będzie miał możliwość wstrzymania rozpoznania na okres 6 miesięcy wniosku o ogłoszenie upadłości. Jeżeli nie dojdzie do porozumienia z wierzycielami, sąd rozpozna wniosek o ogłoszenie upadłości.

4. Upadłość konsumencka również dla osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą

Do chwili wejścia w życie nowelizacji Prawa upadłościowego tj, do dnia 24 marca 2020 roku upadłość konsumencką mogły ogłosić wyłącznie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. Natomiast w świetle aktualnie obowiązujących przepisów upadłość konsumencką mogą ogłosić również osoby, które prowadzą jednoosobową działalność gospodarczą.

Upadłość konsumencka w 2020 roku

5. Możliwość skorzystania z ochrony przed bezdomnością na równych zasadach dla konsumentów i przedsiębiorców

Przed nowelizacją z ochrony przed bezdomnością mogły skorzystać wyłącznie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. W świetle aktualnie obowiązujących przepisów z ochrony przed bezdomnością mogą również skorzystać na równych zasadach przedsiębiorcy – tj. osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą. Jeżeli do składu masy upadłości wchodzi mieszkanie lub dom, to z sumy uzyskanej z jego sprzedaży wydzielana będzie kwota, za którą dłużnik będzie mógł wynajmować przez okres 2 lat mieszkanie dla siebie i swojej rodziny. Wysokość tej kwoty, będzie odpowiadała przeciętnemu czynszowi najmu w tej samej lub sąsiedniej miejscowości.

6.Sąd przy ustaleniu planu spłaty zadłużenia, będzie brał pod uwagę sytuację dłużnika

Plan spłaty zadłużenia ustalany jest przez sąd z udziałem wierzycieli. Sąd ocenia przy tym w jakiej sytuacji znalazł się dłużnik, czy posiada możliwości zarobkowe, czy ma rodzinę na utrzymaniu, np. dłużnik ma n utrzymaniu chorego członka rodziny, wówczas sąd uwzględnia tę okoliczność przy ustaleniu planu spłaty zadłużenia.

7. Upadłość konsumencka – uproszczony tryb postępowania upadłościowego

W świetle aktualnie obowiązujących przepisów postępowanie upadłościowe wobec konsumenta – tj. osoby nie prowadzącej działalności gospodarczej może toczyć się w:

  • postępowaniu ogólnym – gdy dłużnik ma duży majątek lub wielu wierzycieli

albo

  • postępowaniu uproszczonym – dłużnik nie ma majątku lub jego majątek nadaje się do szybkiej likwidacji

Celem jaki przyświecał ustawodawcy przy wprowadzeniu trybu uproszczonego było przyspieszenie postępowania upadłościowego.

Założenie ustawodawcy jest takie, że w ciągu 6 miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości powinien zostać ustalony plan spłaty wierzycieli. W przypadku gdy okres 6 miesięcy zostanie przekroczony, to wówczas ten okres zostanie zaliczony do okresu spłaty wierzycieli. Rozwiązanie to jest korzystne dla konsumenta, który nie poniesie negatywnych konsekwencji z powodu wydłużenia czasu likwidacji majątku.

W postępowaniu uproszczonym ponadto nie ma sędziego komisarza, to syndyk samodzielnie decyduje o sposobie likwidacji majątku upadłego.

Tylko w przypadku gdy wartość składnika majątku będzie przekraczać pięciokrotność miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, syndyk ma obowiązek zawiadomić o sposobie ich likwidacji wierzycieli i sąd.

W trybie uproszczonym nie sporządza się listy wierzytelności oraz planu podziału masy upadłości.

Po zakończeniu likwidacji majątku upadłego syndyk składa do sądu projekt planu spłaty wierzycieli lub informację o innym sposobie zakończenia postępowania – np. umorzenia zobowiązań bez ustalania planu spłaty.

8. Warunkowe umorzenie zobowiązań bez ustalania planu spłaty na okres pięciu lat – upadłość konsumencka

Warunkowe umorzenie zobowiązań bez ustalania planu spłaty wierzycieli jest nowym sposobem zakończenia postępowania upadłościowego. Polega na tym, że sąd wydaje postanowienie o warunkowym umorzeniu, gdy stwierdzi, że niezdolność dłużnika do spłaty zobowiązań nie ma charakteru trwałego np. przejściowe problemy w znalezieniu pracy. W okresie warunkowego umorzenia zobowiązań dłużnik będzie miał obowiązek składania do sądu corocznych sprawozdań, dotyczących swojej sytuacji majątkowej, ale co ważniejsze będzie znacznie ograniczony w zarządzaniu swoim majątkiem.

W przypadku poprawy sytuacji majątkowej upadłego, sąd ustali plan spłaty wierzycieli, który może być określony nawet na okres 7 lat, co w połączeniu z 5- letnim okresem warunkowego umorzenia zobowiązań, może spowodować wydłużenie umorzenia zobowiązań nawet do 12 lat. Zatem rozwiązanie to nie jest korzystne z punktu widzenia upadłego.

Natomiast w przypadku gdy niezdolność dłużnika do spłaty zobowiązań ma charakter trwały np. trwała niezdolność do pracy, sąd ma możliwość bezwarunkowego umorzenia zobowiązań upadłego bez ustalania planu spłaty. Rozwiązanie to ma charakter wyjątkowy, które sąd będzie mógł zastosować, gdy stan dłużnika jest na tyle ciężki, że nie rokuje jakiejkolwiek poprawy. Gdy problemy dłużnika mają charakter przejściowy, wówczas sąd może zastosować warunkowe umorzenie zobowiązań.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | Dodaj komentarz

Wniosek o ogłoszenie upadłości spółki

Z tego artykułu Wniosek o ogłoszenie upadłości spółki, dowiesz się:

  • kto ma obowiązek złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości spółki?
  • w jakim terminie należy złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości spółki?
  • do którego sądu należy złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości i ile wynosi opłata od wniosku o ogłoszenie upadłości?
  • jakie są wymogi formalne wniosku o ogłoszenie upadłości?

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Kto ma obowiązek złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości spółki?

Zgodnie z art. 20 ust 1 ustawy Prawo upadłościowe „Wniosek o ogłoszenie upadłości może zgłosić dłużnik lub każdy z jego wierzycieli osobistych.”

Natomiast zgodnie z art. 21 ust 2 Prawa upadłościowego jeżeli dłużnikiem jest osoba prawna to obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki spoczywa na każdym kto ma prawo do prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania – czyli dla powstania obowiązku złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości nie ma znaczenia faktyczny podział czynności pomiędzy członkami zarządu.

Sposób reprezentacji a obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości

Jeżeli w spółce zarząd jest wieloosobowy, to obowiązek ten ciąży na każdym członku zarządu z osobna – nawet jeżeli pozostali członkowie zarządu sprzeciwiają się założeniu wniosku o ogłoszenie upadłości.

Zatem sposób reprezentacji spółki w nie ma wpływu na obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości.

Dla przykładu jeżeli do składania oświadczeń w imieniu spółki umowa przewiduje reprezentację łączną np. dwóch członków zarządu lub jednego członka zarządu wraz z prokurentem, to ta zasada nie obowiązuje w przypadku złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, ponieważ do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością zobowiązany jest każdy członek zarządu.

W jakim terminie należy złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości?

Dłużnik ma obowiązek, nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek ogłoszenie upadłości – art. 21 ust. 1 Prawa upadłościowego

Termin 30 dni jest liczony od dnia kiedy spółka stała się niewypłacalna. Zgodnie z art. 10 ustawy Prawo upadłościowe „Upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny.”

Niewypłacalność dłużnika ma miejsce w dwóch przypadkach:

  • niewypłacalność na skutek utraty płynności finansowej – przesłanka ta ma zastosowanie do wszystkich podmiotów tj. spółek kapitałowych oraz spółek osobowych

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych.

W sytuacji gdy ustalenie odpowiedniego momentu do złożenia wniosku o upadłość spółki jest trudne, to wówczas należy skorzystać z domniemania, zgodnie z którym dłużnik stał się niewypłacalny, jeśli zaległości w spłatach wynoszą co najmniej 3 miesiące.

  • niewypłacalność na skutek nadmiernego zadłużenia – przesłanka ta ma zastosowanie tylko do spółek kapitałowych

Nadmierne zadłużenie spółki powstaje, gdy zobowiązania pieniężne przekraczają wartość majątku spółki, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający 24 miesiące.

Zgodnie z art. 11 ust. 2 Ustawy Prawo Upadłościowe „Dłużnik będący osobą prawną (…) jest niewypłacalny także wtedy, gdy jego zobowiązania pieniężne przekraczają wartość jego majątku, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące.”

Tak jak w przypadku pierwszej przesłanki, również w przypadku przesłanki nadmiernego zadłużenia ustawa Prawo upadłościowe wprowadza domniemanie prawne jej spełnienia. Domniemanie to opiera się na przyjęciu, że zobowiązania pieniężne dłużnika przekraczają wartość jego majątku, jeżeli zgodnie z bilansem jego zobowiązania przekraczają wartość jego aktywów, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące.

Temat niewypłacalności dłużnika został szerzej opisany w artykule: Przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki.

Co istotne, złożenie wniosku o upadłość spółki po upływie 30 – dniowego terminu nie uchroni członka zarządu spółki od odpowiedzialności karnej za przestępstwo, jak i nie uchroni go przed odpowiedzialnością za długi spółki majątkiem osobistym. Więcej na temat konsekwencji jakie grożą członkom zarządu za niezłożenie wniosku o ogłoszenie upadłości znajdziesz w artykule: Co grozi za nie złożenie wniosku o upadłość spółki?

Do którego sądu należy złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości spółki?

Sprawy o ogłoszenie upadłości rozpoznaje sąd upadłościowy – sąd rejonowy (wydział gospodarczy).

Zgodnie z art. 19 ust. 1 Prawa upadłościowego: „Sprawy o ogłoszenie upadłości rozpoznaje sąd właściwy dla głównego ośrodka podstawowej działalności dłużnika.”

Wzór wniosku o ogłoszenie upadłości spółki

Głównym ośrodkiem podstawowej działalności dłużnika jest miejsce, w którym dłużnik regularnie zarządza swoją działalnością o charakterze ekonomicznym i które jako takie jest rozpoznawalne dla osób trzecich.

W przypadku osób prawnych przyjmuje się, że głównym ośrodkiem ich podstawowej działalności jest miejsce siedziby.

Opłata od wniosku o ogłoszenie upadłości spółki

Wniosek o ogłoszenie upadłości spółki podlega opłacie stałej, która wynosi 1000 zł.

Ponadto do wniosku o ogłoszenie upadłości należy dołączyć potwierdzenie uiszczenia zaliczki na wydatki w toku postępowania upadłościowego w wysokości jednokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedzającego złożenie wniosku, którą ogłasza Prezes Głównego Urzędu Statystycznego.

Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale 2019 r. wyniosło 5148,07 zł.

Wymogi formalne wniosku o ogłoszenie upadłości spółki

Prawidłowo sporządzony wniosek o ogłoszenie upadłości spółki zgodnie z art. 22 ustawy Prawo upadłościowe powinien zawierać:

  • imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres, jeżeli dłużnikiem jest spółka osobowa, osoba prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – imiona i nazwiska reprezentantów w tym likwidatorów, jeżeli są ustanowieni, a ponadto w przypadku spółki osobowej – imiona i nazwiska oraz miejsce zamieszkania wspólników odpowiadających za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem
  • wskazanie miejsca, w którym znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika
  • wskazanie okoliczności, które uzasadniają wniosek i ich uprawdopodobnienie;
  • informację, czy dłużnik jest uczestnikiem podlegającego prawu polskiemu lub prawu innego państwa członkowskiego systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu ustawy z dnia 24sierpnia 2001r. O ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami lub niebędącym uczestnikiem podmiotem prowadzącym system interoperacyjny w rozumieniu tej ustawy – jeżeli wniosek o ogłoszenie upadłości składa wierzyciel to ten wymóg jego nie dotyczy
  • informację, czy dłużnik jest spółką publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. O ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych

Treść wniosku o ogłoszenie upadłości zależy od tego czy wniosek taki składa dłużnik czy wierzyciel. Pewne elementy są jednak wspólne dla wniosku składanego zarówno przez dłużnika, jak i wierzyciela.

Jeżeli wniosek o ogłoszenie upadłości składa dłużnik do wniosku powinien dołączyć:

  • aktualny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników;
  • bilans sporządzony przez dłużnika dla celów postępowania, na dzień przypadający w okresie trzydziestu dni przed dniem złożenia wniosku;
  • spis wierzycieli z podaniem ich adresów i wysokości wierzytelności każdego z nich oraz terminów zapłaty, a także listę zabezpieczeń dokonanych przez wierzycieli na jego majątku wraz z datami ich ustanowienia;
  • oświadczenie o spłatach wierzytelności lub innych długów dokonanych w terminie sześciu miesięcy przed dniem złożenia wniosku;
  • spis podmiotów zobowiązanych majątkowo wobec dłużnika wraz z adresami, z określeniem wierzytelności, daty ich powstania i terminów zapłaty;
  • wykaz tytułów egzekucyjnych oraz tytułów wykonawczych przeciwko dłużnikowi;
  • informację o postępowaniach dotyczących ustanowienia na majątku dłużnika hipotek, zastawów, zastawów rejestrowych, zastawów skarbowych i hipotek morskich oraz innych obciążeń podlegających wpisowi w księdze wieczystej lub w rejestrach, jak również oprowadzonych innych postępowaniach sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych oraz przed sądami polubownymi dotyczących majątku dłużnika;
  • informację o miejscu zamieszkania reprezentantów spółki lub osoby prawnej i likwidatorów, jeżeli są ustanowieni;
  • od dnia 1 stycznia 2020 roku do wniosku o ogłoszenie upadłości dłużnik musi dołączyć informację czy w jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:

a) zatrudniał średniorocznie 250 lub więcej pracowników lub

b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych przekraczający równowartość w złotych 50milionów euro, lub

c) sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat przekroczyły równowartość w złotych 43milionów euro.

Jeżeli dłużnik nie może dołączyć do wniosku w/w dokumentów to powinien podać przyczyny ich niedołączenia oraz je uprawdopodobnić.

Oświadczenie dłużnika o prawdziwości danych

Ponadto dłużnik do wniosku o ogłoszenie upadłości ma obowiązek dołączyć oświadczenie na piśmie co do prawdziwości danych zawartych we wniosku – art. 25 ust 1 ustawy Prawo upadłościowe.

Natomiast co istotne zgodnie z art. 25 ust. 3 „W razie niezłożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, wniosek zwraca się bez wzywania dłużnika do jego uzupełnienia.”

Zatem złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, który został przez sąd zwrócony z powodu braku oświadczenia o prawdziwości danych jest równoznaczne z niezłożeniem wniosku o upadłość spółki w terminie.

W konsekwencji będzie się wiązało dla członków zarządu z odpowiedzialnością karną za niezłożenie wniosku o ogłoszenie upadłości w terminie.

Natomiast jeżeli wniosek o ogłoszenie upadłości składa wierzyciel, to powinien we wniosku uprawdopodobnić swoją wierzytelność – art. 24 ustawy Prawo upadłościowe.

Z dniem 24 marca 2020 roku do ustawy Prawo upadłościowe został dodany art. 24a, zgodnie z którym „Do wniosku o ogłoszenie upadłości załącza się jeden dodatkowy odpis wraz z odpisami załączników.” Wymóg ten dotyczy zarówno dłużnika składającego wniosek o ogłoszenie upadłości, jak i wierzyciela.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | Otagowano , , | Dodaj komentarz

Jak odzyskać pieniądze wpłacone oszustowi?

Z tego artykułu „Jak odzyskać pieniądze wpłacone oszustowi?” dowiesz się:

  • na czym polega przestępstwo oszustwa z art.286 par. 1 Kodeksu Karnego?
  • co zrobić po wpłaceniu pieniędzy oszustowi?
  • jak zawiadomić o przestępstwie oszustwa?
  • jak odzyskać pieniądze wpłacone oszustowi?

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Na czym polega przestępstwo oszustwa z art.286 § 1 k.k.?

Przestępstwo oszustwa z art.286§1 k.k. polega na wprowadzeniu w błąd drugiej osoby w celu doprowadzenia jej do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i uzyskania w ten sposób nienależnej korzyści majątkowej.

Oszustsprawca przestępstwa oszustwa wprowadza w błąd inną osobę lub wykorzystuje błąd innej osoby po to, by osiągnąć jej kosztem nienależną korzyść majątkową.

Nie każde niewywiązanie się z zawartej umowy, np. umowy pożyczki czy umowy sprzedaży jest przestępstwem oszustwa w rozumieniu prawa karnego.

Do popełnienia przestępstwa oszustwa z art.286§1 k.k. konieczne jest:

  • wprowadzenie w błąd lub wykorzystanie błędnego przeświadczenia drugiej osoby – np. poinformowanie w ogłoszeniu w Internecie, że oferowana do sprzedaży torebka jest oryginalną torebką marki Prada podczas gdy torebka jest podróbką, albo, że sprzedawany samochód ma przebieg 30.000 km, podczas gdy ma przejechane 200.000 km
  • doprowadzenie osoby wprowadzonej w błąd do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, najczęściej poprzez zapłatę ceny za oferowany towar
  • działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej
jak odzyskać pieniądze wpłacone oszustowi

Więcej na temat przestępstwa oszustwa przeczytasz w artykułach:

Co grozi za przestępstwo oszustwa?

Przestępstwo oszustwa obejmuje 3 odmiany w zależności od wagi popełnionego przestępstwa, w szczególności w zależności od rozmiaru szkody wyrządzonej osobie pokrzywdzonej przestępstwem oszustwa:

  • zwykłe przestępstwo oszustwa – uregulowane w art.286 par. 1 Kodeksu Karnego zagrożone karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat
  • przestępstwo oszustwa – wypadek mniejszej wagi – uregulowane w art.286 par. 3 Kodeksu Karnego – zagrożone karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 1 roku
  • przestępstwo oszustwa w stosunku do mienia znacznej wartości – uregulowane w art.294 par. 1 Kodeksu Karnego – zagrożone karą pozbawienia wolności od 1 roku do 10 lat.

Za każde przestępstwo oszustwa Kodeks Karny przewiduje nałożenie na sprawcę przestępstwa obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej oszustwem.

Jak zawiadomić o przestępstwie oszustwa?

Osoba pokrzywdzona przez oszustwa powinna złożyć zawiadomienie o popełnieniu na jej szkodę przestępstwa oszustwa.

Są dwa sposoby zawiadomienia o przestępstwie oszustwa:

  • ustne zawiadomienie o przestępstwie oszustwa w Komisariacie Policji
  • złożenie pisemnego zawiadomienia o przestępstwie oszustwa do Policji lub Prokuratury

Polecam złożenie pisemnego zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa oszustwa. Uchroni to pokrzywdzonego kilku godzin oczekiwania na Komisariacie Policji na Policjanta, który przyjmie ustne zawiadomienie o przestępstwie. Ponadto w trakcie składania ustnego zawiadomienia o przestępstwie mało kto potrafi w sposób precyzyjny, systematyczny i szczegółowy opisać popełnione na jego szkodę przestępstwo oszustwa, dołączyć do zawiadomienia dokumenty i inne dowody na potwierdzenie popełnionego przestępstwa i sformułować wnioski o przeprowadzenie przez Policję czynności dowodowych.

Z kolei ustne zawiadomienie Policji o popełnionym przestępstwie oszustwa polecam wówczas, gdy istnieje szansa na zabezpieczenie pieniędzy wpłaconych oszustowi, np. poprzez blokadę rachunku bankowego na który wpłynęły pieniądze, tylko trzeba działać bardzo szybko.

Jak napisać zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa oszustwa?

Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oszustwa powinno zawierać:

  • oznaczenie osoby pokrzywdzonej przestępstwem oszustwa, która składa zawiadomienie – imię, nazwisko i dane kontaktowe, tj. adres zamieszkania i korespondencji, nr telefonu, adres mail i nr faksu (jeśli pokrzywdzony posiada)
  • oznaczenie Policji lub Prokuratury, do której osoba pokrzywdzona przez oszusta składa zawiadomienie o przestępstwie
  • wskazanie osoby która popełniła przestępstwo oszustwa – imię, nazwisko, adres do doręczenia wezwania na Policję, nr telefonu, adres mail – jeśli pokrzywdzony posiada takie informacje
  • opis przestępstwa oszustwa, a w nim opis 3 kluczowych elementów składających się na przestępstwo oszustwa, czyli: na czym polegało wprowadzenie w błąd lub wykorzystanie błędu pokrzywdzonego oszustwem, na czym polegało niekorzystne rozporządzenie mieniem pokrzywdzonego i jaką szkodę poniósł pokrzywdzony na skutek oszustwa
  • przedstawienie dowodów na potwierdzenie przestępstwa oszustwa – dla przykładu: ogłoszenie w Internecie zamieszczone przez oszusta, wydruk z korespondencji mailowej lub sms pomiędzy pokrzywdzonym a oszustem lub nagrania z rozmów pomiędzy pokrzywdzonym a oszustem, potwierdzenie przelewu wykonanego przez pokrzywdzonego
  • wnioski dowodowe, a więc wnioski o przeprowadzenie przez Policję czynności dowodowych w celu potwierdzenia popełnienia przestępstwa oszustwa
  • wnioski o zabezpieczenie mienia sprawcy przestępstwa oszustwa na pokrycie obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego
  • wnioski o poszukiwanie majątku sprawcy przestępstwa oszustwa celem zabezpieczenia jego mienia

Więcej o tym jak powinno wyglądać zawiadomienie o przestępstwie przeczytasz w artykule Wzór zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa

Jakie czynności podejmuje Policja i Prokuratura po złożeniu zawiadomienia o przestępstwie oszustwa?

Po złożeniu do Policji lub Prokuratury zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oszustwa:

  • Policja i Prokuratura rejestrują sprawę, a więc nadają sprawie sygnaturę, np. w Prokuraturze jest to sygnatura Ds (czyli numer sprawy prowadzonej lub nadzorowanej przez Prokuraturę składający się z numeru wydziału Prokuratury symbolu Ds, cyfry przydzielanej sprawie według kolejności wpływu sprawy do Prokuratury i oznaczenia roku, w którym sprawa została zarejestrowana, np. IV Ds. 345.2020)
  • Policja lub Prokurator wydaje postanowienie o wszczęciu dochodzenia (wówczas zawiadamia o tym pokrzywdzonego) albo postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia (wtedy przesyła odpis postanowienia pokrzywdzonemu z pouczeniem o zaskarżeniu)
  • Policja wzywa i przesłuchuje pokrzywdzonego oszustwem w charakterze świadka
  • Po przesłuchaniu pokrzywdzonego, ewentualnie po wykonaniu innych czynności dowodowych Policjant przekazuje akta Prokuratorowi
  • Prokurator, po zapoznaniu się z przeprowadzonymi przez Policję dowodami, albo zleca Policji przeprowadzenie dalszych czynności dowodowych, albo wydaje postanowienie o umorzeniu dochodzenia
  • Jeśli przeprowadzone przez Policję dowody potwierdziły popełnienie przez przestępstwa oszustwa, wówczas Policja wzywa oszusta, przedstawia mu zarzut popełnienia przestępstwa i przesłuchuje go w charakterze podejrzanego
  • Prokurator wysyła do Sądu akt oskarżenia przeciwko oszustowi o czym zawiadamia pokrzywdzonego

Tak w uproszczeniu wyglądają działania Prokuratury i Policji po złożeniu zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa oszustwa.

W trakcie dochodzenia w sprawie karnej o oszustwo Policja i Prokuratura na wniosek pokrzywdzonego podejmuje czynności w celu ustalenia i zabezpieczenia majątku sprawcy przestępstwa oszustwa i osób z nim współdziałających w celu naprawienia szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu na skutek oszustwa.

Mienie sprawcy oszustwa zabezpieczone w trakcie dochodzenia Prokurator:

  • zwraca osobie pokrzywdzonej przestępstwem oszustwa – dotyczy to np. zabezpieczonych przez Prokuraturę pieniędzy wpłaconych oszustowi

albo

  • przekazuje do dyspozycji Sądu wraz z przesłaniem do Sądu aktu oskarżenia

Mienie sprawcy przestępstwa oszustwa, np. pieniądze, ruchomości, nieruchomości, zabezpieczone przez Prokuratora, a następnie przekazane z aktem oskarżenia do dyspozycji Sądu służy naprawieniu szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu na skutek oszustwa. W tym zakresie pokrzywdzony ma pierwszeństwo zaspokojenia przed należnościami Skarbu Państwa z tytułu grzywny czy kosztów sądowych sprawy karnej.

Co zrobić po po wpłynięciu do Sądu aktu oskarżenia o przestępstwo oszustwa?

Osoba pokrzywdzona przestępstwem oszustwa powinna po wpłynięciu do Sądu aktu oskarżenia:

  • złożyć do Sądu oświadczenie o zamiarze działania w postępowaniu sądowych w charakterze oskarżyciela posiłkowego – by zachować prawa strony , takie jak np. prawo do składania wniosków dowodowych, prawo do zadawania pytań osobom przesłuchiwanym, prawo do przeglądania akt sprawy, prawo do zaskarżania niekorzystnych orzeczeń Sądu
  • złożyć do Sądu wniosek o nałożenie na oskarżonego w wyroku skazującym obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem oszustwa

Jak może się zakończyć sprawa karna o przestępstwo oszustwa?

Po wpłynięciu do Sądu aktu oskarżenia o przestępstwo oszustwa i przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd ogłasza wyrok:

  • skazujący oskarżonego za popełnione przestępstwo oszustwa

albo

  • uniewinniający oskarżonego od zarzucanego mu aktem oskarżenia przestępstwo oszustwa

albo

  • warunkowo umarzający postępowanie karne, jeśli uzna, że przestępstwo oszustwa popełnione przez oskarżonego stanowi tzw. wypadek mniejszej wagi opisany w art.286 par. 3 k.k. i w sprawie zachodzą szczególne okoliczności łagodzące, np. dobrowolne naprawienie szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu

Jak odzyskać pieniądze wpłacone oszustowi?

Osoba pokrzywdzona, która zdecyduje się na złożenie zawiadomienia o przestępstwie oszustwa może odzyskać pieniądze wpłacone oszustowi w następujący sposób:

  • w trakcie dochodzenia, gdy Prokurator na wniosek pokrzywdzonego zabezpieczy pieniądze wpłacone oszustowi, a następnie wyda postanowienie o zwrocie zabezpieczonych pieniędzy pokrzywdzonemu
  • po wyroku skazującym oskarżonego o przestępstwo oszustwa – gdy na wniosek pokrzywdzonego lub z urzędu Sąd w wyroku skazującym nałoży na oskarżonego obowiązek naprawienia na rzecz pokrzywdzonego szkody wyrządzonej przestępstwem oszustwa

Obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem oszustwa

Zawarty w wyroku skazującym obowiązek naprawienia szkody nałożony na sprawcę przestępstwa oszustwa stanowi tytuł egzekucyjny, który umożliwia pokrzywdzonemu wszczęcie przeciwko osobie skazanej za oszustwo postępowania egzekucyjnego.

Obowiązek naprawienia szkody nałożony na sprawcę przestępstwa oszustwa w wyroku skazującym ma taką samą moc jak wyrok zasądzający w postępowaniu cywilnym.

W przeciwieństwie do sprawy cywilnej osoba pokrzywdzona oszustwem nie musi:

  • składać przeciwko oszustowi pozwu o zapłatę
  • ponosić kosztów opłaty od pozwu
  • ponosić kosztów zaliczek na czynności dowodowe
  • czekać wiele lat na zakończenie sprawy cywilnej – sprawy karne są obecnie prowadzone znacznie szybciej od postępowań cywilnych.

Jeżeli w trakcie dochodzenia Prokurator ustalił i zabezpieczył majątek należący do sprawcy oszustwa i przekazał go wraz z aktem oskarżenia do dyspozycji Sądu, a Sąd nałożył na oskarżonego obowiązek naprawienia szkody, wówczas pokrzywdzony ma pierwszeństwo zaspokojenia z tego mienia przed Skarbem Państwa (z tytułu kary grzywny czy kosztów postępowania karnego). Z tego powodu tak ważna jest aktywność osoby pokrzywdzonej przestępstwem oszustwa w czasie dochodzenia – by Prokurator w jak największym stopniu ustalił i zabezpieczył majątek sprawcy oszustwa oraz innych osób współdziałających w tym przestępstwie.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły, przestępstwo oszustwa | Otagowano , , , | Dodaj komentarz

Zawiadomienie o przestępstwie na szkodę wierzyciela

Z tego artykułu Zawiadomienie o przestępstwie na szkodę wierzyciela dowiesz się:

  • jak złożyć zawiadomienie o przestępstwie działania przez dłużnika na szkodę wierzyciela?
  • jak powinno wyglądać zawiadomienie o popełnieniu przez dłużnika przestępstwa na szkodę wierzyciela?

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Jakie przestępstwa popełniają dłużnicy na szkodę wierzycieli?

W poprzednim artykule Przestępstwa na szkodę wierzycieli opisałem przewidziane w Kodeksie Karnym rodzaje przestępstw popełnianych przez dłużników na szkodę wierzycieli.

Kodeks Karny w artykułach od 300 do 302 wymienia wiele rodzajów przestępstw popełnianych przez dłużników na szkodę wierzycieli, gdyż dłużnicy chwytają się wielu różnych sposobów, by ochronić własny majątek z pokrzywdzeniem interesu wierzycieli.

Oto one:

  • udaremnianie lub uszczuplanie zaspokojenia wierzyciela przez dłużnika, któremu grozi upadłość lub niewypłacalność poprzez pozbywanie się majątku
  • wyzbywanie się przez dłużnika majątku w celu uniemożliwienia wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwowego
  • utworzenie przez dłużnika nowego podmiotu gospodarczego i przeniesienie na niego majątku
  • doprowadzenie przez dłużnika do własnej upadłości lub niewypłacalności
  • zaspokojenie jednego, wybranego przez dłużnika wierzyciela kosztem pozostałych wierzycieli
  • udzielenie wierzycielowi przez dłużnika łapówki w zamian za działania na szkodę pozostałych wierzycieli

Wierzyciel pokrzywdzony przez dłużnika powinien złożyć zawiadomienie o popełnieniu przez dłużnika na jego szkodę przestępstwa.

Jak złożyć zawiadomienie o przestępstwie działania na szkodę wierzyciela?

Pokrzywdzony przez dłużnika wierzyciel może złożyć zawiadomienie o popełnieniu na jego szkodę przestępstwa na dwa sposoby:

zawiadomienie o przestępstwie na szkodę wierzyciela
  • ustnie na Komisariacie Policji – wówczas Policjant sporządza protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa i przesłuchuje pokrzywdzonego w charakterze świadka

albo

  • na piśmie składając do Prokuratury pisemne zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa

Który sposób jest lepszy?

W mojej ocenie lepszym rozwiązaniem jest złożenie pisemnego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa z 2 powodów:

  • po pierwsze pokrzywdzony przez dłużnika wierzyciel uniknie kilkugodzinnego oczekiwania na Komisariacie Policji, aż wreszcie jakiś Policjant znajdzie czas, by przyjąć od niego ustne zawiadomienie o przestępstwie.
  • po drugie zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa jest bardzo ważną czynnością w postępowaniu karnym. Dobrze uzasadnione zawiadomienie o przestępstwie, zawierające opis popełnionego przez dłużnika przestępstwa oraz dowody na jego potwierdzenie i wnioski o przeprowadzenie prze Policję czynności dowodowych znacząco zmniejsza ryzyko odmowy wszczęcia dochodzenia przez Policję.

Gdzie złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa na szkodę wierzyciela?

Zawiadomienie o popełnieniu przez dłużnika przestępstwa na szkodę wierzyciela należy złożyć do Prokuratury Rejonowej właściwej dla miejsca popełnienia przestępstwa, a więc miejsca, w którym dłużnik wyzbył się majątku.

Przykład: Jeśli dłużnik działając na szkodę wierzyciela wyzbył się majątku poprzez darowiznę nieruchomości, wówczas zawiadomienie o przestępstwie należy złożyć do Prokuratury właściwej dla siedziby Notariusza, u którego dłużnik przepisał nieruchomość.

Jak napisać zawiadomienie o przestępstwie na szkodę wierzyciela?

Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przez dłużnika przestępstwa na szkodę wierzyciela powinno zawierać:

  • oznaczenie wierzyciela pokrzywdzonego przestępstwem popełnionym przez dłużnika – jego imię, nazwisko i dane kontaktowe, tj. adres zamieszkania i korespondencji, nr telefonu, adres mail i nr faksu (jeśli wierzyciel go posiada)
  • oznaczenie Policji lub Prokuratury, do której wierzyciel składa zawiadomienie o przestępstwie popełnionym na jego szkodę przez dłużnika
  • wskazanie dłużnika, który dopuścił się przestępstwa na szkodę wierzyciela i osób z nim współdziałających – imię, nazwisko, adres do doręczenia wezwania na Policję, nr telefonu
  • opis przestępstwa popełnionego przez dłużnika na szkodę wierzyciela
  • przedstawienie dowodów na potwierdzenie przestępstwa popełnionego przez dłużnika na szkodę wierzyciela
  • wnioski dowodowe, a więc wnioski o przeprowadzenie przez Policję czynności dowodowych w celu potwierdzenia popełnienia przez dłużnika przestępstwa na szkodę wierzyciela

Więcej o tym jak powinno wyglądać zawiadomienie o przestępstwie przeczytasz w artykule Wzór zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa

Co się dzieje po złożeniu zawiadomienia o przestępstwie na szkodę wierzyciela?

Po złożeniu do Prokuratury zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przez dłużnika przestępstwa na szkodę wierzyciela:

  • Prokurator rejestruje sprawę, a więc nadaje sprawie sygnaturę Ds (jest to numer sprawy prowadzonej lub nadzorowanej przez Prokuraturę składający się z numeru wydziału Prokuratury symbolu Ds, cyfry przydzielanej sprawie według kolejności wpływu sprawy do Prokuratury i oznaczenia roku, w którym sprawa została zarejestrowana, np. III Ds. 1985.2020)
  • Prokurator wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia (wówczas przesyła odpis postanowienia pokrzywdzonemu z pouczeniem o zaskarżeniu), albo postanowienie o wszczęciu dochodzenia (wówczas zawiadamia o tym pokrzywdzonego)
  • Prokurator przesyła złożone przez pokrzywdzonego wierzyciela zawiadomienie o przestępstwie do właściwej miejscowo jednostki Policji zlecając przeprowadzenie czynności dowodowych, najczęściej przesłuchanie pokrzywdzonego wierzyciela w charakterze świadka
  • Policja wzywa i przesłuchuje pokrzywdzonego wierzyciela w charakterze świadka
  • Po przesłuchaniu pokrzywdzonego wierzyciela, ewentualnie po wykonaniu innych czynności dowodowych Policjant przekazuje akta Prokuratorowi
  • Prokurator, po zapoznaniu się z przeprowadzonymi przez Policję dowodami, albo zleca Policji przeprowadzenie dalszych czynności dowodowych, albo wydaje postanowienie o umorzeniu dochodzenia
  • Jeśli nie doszło do umorzenia dochodzenia, a przeprowadzone przez Policję dowody potwierdziły popełnienie przez dłużnika przestępstwa na szkodę wierzyciela, wówczas Policja wzywa dłużnika, przedstawia mu zarzut popełnienia przestępstwa i przesłuchuje go w charakterze podejrzanego
  • Prokurator wysyła do Sądu akt oskarżenia przeciwko dłużnikowi o przestępstwo popełnione na szkodę wierzyciela

Tak w uproszczeniu wyglądają działania Prokuratury i Policji po złożeniu przez wierzyciela zawiadomienia o przestępstwie popełnionym przez dłużnika.

Jak może się zakończyć sprawa karna o przestępstwo dłużnika na szkodę wierzyciela?

Postępowanie przygotowawcze, po złożeniu przez wierzyciela zawiadomienia o popełnionym przez dłużnika przestępstwie, kończy się na jeden z następujących sposobów:

  • wydaniem przez Prokuratora postanowieniem o odmowie wszczęcia dochodzenia – jeśli po przeczytaniu zawiadomienia o przestępstwie Prokurator ocenia, że nie doszło do popełnienia przez dłużnika przestępstwa na szkodę wierzyciela – na to postanowienie wierzycielowi przysługuje zażalenie. Więcej na ten temat przeczytasz w artykule Zażalenie na odmowę wszczęcia dochodzenia

albo

  • wydaniem przez Prokuratora postanowienia o umorzeniu dochodzenia – jeśli po wszczęciu dochodzenia i przeprowadzeniu czynności dowodowych Prokurator ocenił, że dłużnik nie popełnił przestępstwa na szkodę wierzyciela, albo brak jest wystarczających dowodów uzasadniających skierowanie do Sądu aktu oskarżenia. Na to postanowienie pokrzywdzonemu przez dłużnika wierzycielowi przysługuje zażalenie. Więcej na ten temat w artykule Zażalenie na umorzenie dochodzenia

albo

  • wniesieniem do Sądu przeciwko dłużnikowi aktu oskarżenia o przestępstwo popełnione na szkodę wierzyciela

O wniesieniu przeciwko dłużnikowi aktu oskarżenia Prokurator zawiadamia pokrzywdzonego wierzyciela.

Co zrobić po wniesieniu do Sądu aktu oskarżenia przeciwko dłużnikowi ?

Po wniesieniu przez Prokuratora do Sądu aktu oskarżenia przeciwko dłużnikowi o przestępstwo popełnione na szkodę wierzyciela, wierzyciel powinien:

  • ustalić w Sądzie sygnaturę sprawy karnej przeciwko dłużnikowi
  • złożyć do Sądu pismo – oświadczenie o zamiarze działania w postępowaniu karnym przed Sądem w charakterze oskarżyciela posiłkowego – by zachować uprawnienia strony w postępowaniu sądowym, np. prawo do zadawania pytań osobom przesłuchiwanym na rozprawie, prawo do składania wniosków dowodowych czy prawo do zaskarżenia niekorzystnego wyroku Sądu I Instancji
  • złożyć do Sądu pismo – wniosek o nałożenie na oskarżonego dłużnika obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem – w takiej sytuacji Sąd w wyroku skazującym zobowiąże dłużnika do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego wierzyciela kwoty stanowiącej równowartość szkody majątkowej poniesionej przez wierzyciela na skutek przestępstwa popełnionego przez dłużnika

Wyrok Sądu w sprawie karnej przeciwko dłużnikowi o przestępstwo popełnione na szkodę wierzyciela

Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd ogłasza wyrok, w którym:

  • skazuje dłużnika oskarżonego o popełnienie przestępstwa na szkodę wierzyciela

albo

  • uniewinnia dłużnika oskarżonego o przestępstwo na szkodę wierzyciela

Co do zasady wchodzą w grę tylko te dwa wyroki – skazujący albo uniewinniający dłużnika od zarzucanego mu w akcie oskarżenia przestępstwa na szkodę wierzyciela.

W wyjątkowych sytuacjach Sąd może wydać inne orzeczenie, np:

  • postanowienie o umorzeniu postępowania karnego z powodu cofnięcia przez wierzyciela wniosku o ściganie dłużnika za popełnione na jego szkodę przestępstwo
  • postanowienie o umorzeniu postępowania karnego z powodu znikomego stopnia społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez dłużnika na szkodę wierzyciela
  • wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne przeciwko dłużnikowi, gdy Sąd oceni, że choć dłużnik popełnił przestępstwo na szkodę wierzyciela, to z powodu nieznacznego stopnia jego społecznej szkodliwości (gdy np. dłużnik naprawi wierzycielowi wyrządzoną mu szkodę) i nieznacznego stopnia zawinienia dłużnik nie zasłużył na wyrok skazujący

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | Dodaj komentarz

Wyzbywanie się majątku przez dłużnika

W tym artykule Wyzbywanie się majątku przez dłużnika przeczytasz:

  • kiedy wyzbywanie się majątku przez dłużnika jest przestępstwem?
  • na czym polega przestępstwo udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela przez dłużnika poprzez pozbywanie się majątku?
  • co może zrobić wierzyciel gdy dłużnik ucieka z majątkiem?

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Kiedy wyzbywanie się majątku przez dłużnika jest przestępstwem?

Wyzbywanie się majątku przez dłużnika jest przestępstwem, jeśli w ten sposób dłużnik umyślnie udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela

W artykułach od 300 do 302 Kodeks Karny opisuje wiele rodzajów przestępstw popełnianych przez dłużników na szkodę wierzycieli:

  • udaremnianie lub uszczuplanie zaspokojenia wierzyciela przez dłużnika, któremu grozi upadłość lub niewypłacalność poprzez pozbywanie się majątku
  • wyzbywanie się przez dłużnika majątku w celu uniemożliwienia wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwowego
  • utworzenie przez dłużnika nowego podmiotu gospodarczego i przeniesienie na niego majątku
  • doprowadzenie przez dłużnika do własnej upadłości lub niewypłacalności
  • zaspokojenie jednego, wybranego przez dłużnika wierzyciela kosztem pozostałych wierzycieli
  • udzielenie wierzycielowi przez dłużnika łapówki w zamian za działania na szkodę pozostałych wierzycieli

Więcej na ten temat przeczytasz w artykule Przestępstwa na szkodę wierzycieli.

W tym artykule opiszę przestępstwo polegające na udaremnieniu lub uszczupleniu przez dłużnika zagrożonego niewypłacalnością lub upadłością zaspokojenia wierzyciela poprzez wyzbywanie się majątku

Na czym polega przestępstwo udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela poprzez wyzbywanie się majątku przez dłużnika?

Przestępstwo udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela przez dłużnika, któremu grozi upadłość lub niewypłacalność zostało opisane w art.300§ 1, 3 i 4 Kodeksu Karnego.

Art.  300 §  1 Kodeksu Karnego Kto, w razie grożącej mu niewypłacalności lub upadłości, udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku,podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Art.300 §  3 Kodeksu Karnego Jeżeli czyn określony w § 1 wyrządził szkodę wielu wierzycielom, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

Art.300 §  4 Kodeksu Karnego Jeżeli pokrzywdzonym nie jest Skarb Państwa, ściganie przestępstwa określonego w § 1 następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Jak widać przestępstwo z art.300§ 1 k.k. popełnia dłużnik, który w obliczu grożącej mu niewypłacalności lub upadłości pozbywa się swojego majątku przez co udaremnia albo uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela

W art.300§ 1 k.k. ustawodawca wymienił formy wyzbywania się majątku przez dłużnika na szkodę wierzyciela:

  • usuwanie składników majątku
  • ukrywa majątku
  • zbywanie lub darowanie składników majątku
  • uszkadzanie lub niszczenie składników majątku
  • rzeczywiste lub pozorne obciążanie składników swojego majątku

Dłużnik popełnia przestępstwo tylko wówczas, gdy wyzbywa się majątku w jeden z opisanych wyżej sposobów.

Należy jednak zauważyć, że wymieniony w art.300§ 1 k.k. katalog sposobów pozbywania się majątku przez dłużnika jest tak szeroki, że w praktyce ujmuje każde zachowanie dłużnika polegające na wyzbywaniu się majątku na szkodę wierzyciela.

Kto może popełnić przestępstwo wyzbywania się majątku na szkodę wierzyciela?

Przestępstwo wyzbywania się majątku na szkodę wierzyciela z art.300 § 1 k.k. może popełnić jedynie dłużnik prowadzący działalność gospodarczą, któremu grozi niewypłacalność lub upadłość.

Przestępstwo z art.300§1 k.k. może popełnić jedynie dłużnik prowadzący działalność gospodarczą. Nie może tego przestępstwa popełnić dłużnik nie będący przedsiębiorcą.

Przedsiębiorcą może być osoba fizyczna albo osoba prawna albo jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej.

wyzbywanie się majątku przez dłużnika, dłużnik ucieka z majątkiem, pozbywanie się majątku, upłynnianie majątku, dłużnik działa na szkodę wierzyciela

Jeśli dłużnikiem jest osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, wówczas sprawa jest prosta – to ona ponosi odpowiedzialność karną za przestępstwo pozbywania się majątku na szkodę wierzyciela.

Jeżeli dłużnikiem jest osoba prawna albo jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, wówczas przestępstwo pozbywania się majątku dłużnika na szkodę wierzyciela popełnia ta osoba, która z mocy ustawy, na podstawie umowy lub faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami majątkowymi dłużnika. Wynika to z art.308 Kodeksu Karnego:

Za przestępstwa określone w tym rozdziale odpowiada jak dłużnik lub wierzyciel, kto, na podstawie przepisu prawnego, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania, zajmuje się sprawami majątkowymi innej osoby prawnej, fizycznej, grupy osób lub podmiotu niemającego osobowości prawnej.

Przestępstwo wyzbywania się majątku na szkodę wierzyciela z art.300§1 k.k. popełnia jedynie ten dłużnik, któremu grozi niewypłacalność lub upadłość.

Dłużnikowi grozi niewypłacalność lub upadłość, jeśli zachodzi uzasadniona obawa, że w niedługim okresie czasu dłużnik utraci zdolność regulowania wymagalnych zobowiązań pieniężnych

Pozbywanie się majątku na szkodę wierzyciela z art.300§1 k.k. jest przestępstwem skutkowym.

Oznacza to, że:

  • dłużnik popełnia przestępstwo, jeśli na skutek wyzbywania się majątku udaremni lub uszczupli zaspokojenie wierzycieli
  • dłużnik nie popełnia przestępstwa, jeśli wprawdzie pozbył się części majątku, ale majątek, jaki mu pozostał wystarcza na pełne zaspokojenie wierzycieli.

Przestępstwo wyzbywania się majątku na szkodę wierzyciela można popełnić jedynie umyślnie

Dłużnik popełnia przestępstwo wyzbywania się majątku na szkodę wierzyciela z art.300§1 k.k. tylko wówczas, jeśli działa umyślnie, tj:

  • z zamiarem bezpośrednim – wówczas gdy dłużnik wie, że grozi mu niewypłacalność lub upadłość i wie, że pozbywając się majątku uniemożliwi lub uszczupli zaspokojenie swojego wierzyciela

jak i

  • z zamiarem ewentualnym – gdy dłużnik podejrzewa, że w niedługim czasie może przestać spłacać wymagalne zobowiązania pieniężne jak również podejrzewa, że pozbywając się majątku uniemożliwi lub ograniczy wierzycielowi możliwość zaspokojenia się z pozostałego majątku

Co może zrobić wierzyciel, gdy jego dłużnik pozbywa się majątku?

Gdy wierzyciel dowie się, że jego dłużnik w obliczu grożącej mu niewypłacalności wyzbywa się majątku wówczas powinien złożyć do Prokuratury zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przez dłużnika na jego szkodę przestępstwa udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela z art.300§1 k.k.

Do zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa wierzyciel powinien dołączyć oświadczenie – wniosek o ściganie dłużnika za popełnione na jego szkodę przestępstwo, gdyż zgodnie z art.300§4 k.k. przestępstwo udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela z art.300§1 k.k. jest przestępstwem ściganym na wniosek pokrzywdzonego wierzyciela.

We wszczętym na skutek zawiadomienia wierzyciela dochodzeniu o przestępstwo wyzbywania się majątku przez dłużnika wierzyciel jest stroną tego postępowania. Dzięki temu wierzycielowi przysługuje szereg uprawnień, w tym:

  • prawo do wglądu w akta sprawy i wykonywania ich fotokopii
  • prawo do składania wniosków dowodowych
  • prawo do udziału w czynnościach dowodowych dochodzenia
  • prawo do składania wniosków o poszukiwanie majątku i zabezpieczenie majątku dłużnika oraz osób współdziałających z dłużnikiem na szkodę wierzyciela
  • prawo do zaskarżania niekorzystnych dla wierzyciela postanowień i zarządzeń, w szczególności zaskarżenia postanowienia o odmowie wszczęcia labo umorzeniu dochodzenia czy odmowie zabezpieczenia majątku dłużnika
  • prawo do złożenia subsydiarnego aktu oskarżenia przeciwko dłużnikowi w razie powtórnego umorzenia dochodzenia

Po wpłynięciu do Sądu aktu oskarżenia przeciwko dłużnikowi o przestępstwo udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela, wierzyciel powinien:

  • złożyć do Sądu oświadczenie o zamiarze uczestniczenia w postępowaniu sądowych w charakterze oskarżyciela posiłkowego – dzięki czemu zachowa uprawnienia procesowe strony postępowania – na równi z Prokuratorem
  • złożyć do Sądu wniosek o nałożenie na dłużnika w wyroku skazującym obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej mu przez dłużnika

Więcej na temat uprawnień oskarżyciela posiłkowego przeczytasz w artykule Jak działać jako oskarżyciel posiłkowy?

Warto jeszcze dodać, że wyrok skazujący dłużnika za przestępstwo udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela w tej części, w jakiej Sąd nałożył na dłużnika obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej wierzycielowi jest tytułem egzekucyjnym nadającym się do wykonania przez komornika.

Więcej na ten temat przeczytasz w artykule Wniosek o naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | Dodaj komentarz

Przestępstwa na szkodę wierzycieli

Z tego artykułu Przestępstwa na szkodę wierzycieli dowiesz się:

  • jakie przestępstwa na szkodę wierzycieli przewiduje Kodeks Karny?
  • na czym polegają wymienione w Kodeksie Karnym przestępstwa popełniane przez dłużników na szkodę wierzycieli?
  • co łączy wszystkie przestępstwa popełniane na szkodę wierzycieli przewidziane w Kodeksie Karnym?
  • co powinien zrobić wierzyciel pokrzywdzony zachowaniem dłużnika mającym na celu udaremnienie lub utrudnienie egzekucji?

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Przestępstwa na szkodę wierzycieli w Kodeksie Karnym

Kodeks Karny w rozdziale XXXVI zatytułowanym „Przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu i interesom majątkowym w obrocie cywilnoprawnym” przewiduje następujące przestępstwa popełniane przez dłużników na szkodę wierzycieli:

  • udaremnianie lub uszczuplanie zaspokojenia wierzycieli
  • doprowadzenie do swojej niewypłacalności lub upadłości
  • zaspokajanie wybranych wierzycieli kosztem pozostałych
  • udzielanie lub przyjmowanie łapówek w zamian za działania na szkodę wierzycieli

Udaremnienie lub uszczuplenie zaspokojenia wierzyciela

Pierwsza grupa przestępstw na szkodę wierzycieli to działania dłużnika mające na celu udaremnienie (uniemożliwienie) lub uszczuplenie (ograniczenie możliwości) zaspokojenia wierzyciela.

Przestępstwo to obejmuje dwojakie działania dłużnika:

  • usuwanie, ukrywanie, zbywanie, darowanie, niszczenie, obciążanie i uszkadzanie przez dłużnika swojego majątku

oraz

  • utworzenie nowego podmiotu gospodarczego i przeniesienie na niego składników swojego majątku

art.300§ 1 Kodeksu Karnego – udaremnienie lub uszczuplenie zaspokojenia swojego wierzyciela przez dłużnika, któremu grozi niewypłacalność lub upadłość

Art.  300§  1 Kodeksu Karnego  Kto, w razie grożącej mu niewypłacalności lub upadłości, udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku,podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

art.300§ 2 Kodeksu Karnego – udaremnienie lub uszczuplenie zaspokojenia swojego wierzyciela w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwowego

Art.300§  2 Kodeksu Karnego Kto, w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwowego, udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku zajęte lub zagrożone zajęciem, bądź usuwa znaki zajęcia,podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

art.301§ 1 Kodeksu Karnego – udaremnienie lub ograniczenie zaspokojenia należności wierzycieli poprzez utworzenie i przeniesienie majątku na nowy podmiot gospodarczy

Art.  301§ 1 Kodeksu Karnego Kto będąc dłużnikiem kilku wierzycieli udaremnia lub ogranicza zaspokojenie ich należności przez to, że tworzy w oparciu o przepisy prawa nową jednostkę gospodarczą i przenosi na nią składniki swojego majątku,podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Doprowadzenie przez dłużnika do swojej upadłości lub niewypłacalności

Druga grupa przestępstw na szkodę wierzycieli polega na doprowadzeniu się do upadłości lub niewypłacalności poprzez takie działania, jak:

  • trwonienie części składowych majątku
  • zaciąganie zobowiązań
  • zawieranie transakcji oczywiście sprzecznych z zasadami gospodarowania

art.301§ 2 Kodeksu Karnego – umyślne doprowadzenie do swojej upadłości lub niewypłacalności na szkodę wierzycieli

Art.301§ 2 Kodeksu Karnego Tej samej karze podlega, kto będąc dłużnikiem kilku wierzycieli doprowadza do swojej upadłości lub niewypłacalności.

art.301§ 3 Kodeksu Karnego – nieumyślne doprowadzenie do swojej upadłości lub niewypłacalności na szkodę wierzycieli

Art.301§ 3 Kodeksu Karnego Kto będąc dłużnikiem kilku wierzycieli w sposób lekkomyślny doprowadza do swojej upadłości lub niewypłacalności, w szczególności przez trwonienie części składowych majątku, zaciąganie zobowiązań lub zawieranie transakcji oczywiście sprzecznych z zasadami gospodarowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Zaspokajanie przez dłużnika wybranych wierzycieli

Kolejne przestępstwo na szkodę wierzycieli przewidziane w Kodeksie Karnym to preferowanie jednych wierzycieli kosztem pozostałych.

art.302§ 1 Kodeksu Karnego – umyślne zaspokojenie lub zabezpieczenie przez dłużnika, któremu grozi upadłość lub niewypłacalność, wybranych wierzycieli na szkodę pozostałych

Art.  302§ 1 Kodeksu Karnego Kto, w razie grożącej mu niewypłacalności lub upadłości, nie mogąc zaspokoić wszystkich wierzycieli, spłaca lub zabezpiecza tylko niektórych, czym działa na szkodę pozostałych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Udzielanie lub przyjmowanie łapówki w zamian za działanie na szkodę wierzycieli

Kodeks Karny przewiduje również odpowiedzialność karną dla:

  • dłużnika – za udzielenie łapówki wierzycielowi w zamian za jego działania na szkodę pozostałych wierzycieli

oraz

  • wierzyciela – za przyjęcie łapówki w zamian za podjęcie działań szkodzącym innym wierzycielom

art.302§ 2 Kodeksu Karnego – przekazanie wierzycielowi łapówki za działania na szkodę pozostałych wierzycieli

Art.302§ 2 Kodeksu Karnego Kto wierzycielowi udziela lub obiecuje udzielić korzyści majątkowej za działanie na szkodę innych wierzycieli w związku z postępowaniem upadłościowym lub zmierzającym do zapobiegnięcia upadłości,podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

art.302§ 3 Kodeksu Karnego – przyjęcie lub zażądanie przez wierzyciela łapówki w zamian za działanie na szkodę innych wierzycieli

Art.302§ 3 Kodeksu Karnego Tej samej karze podlega wierzyciel, który w związku z określonym w § 2 postępowaniem przyjmuje korzyść za działanie na szkodę innych wierzycieli albo takiej korzyści żąda.

Co łączy przestępstwa na szkodę wierzycieli?

Wszystkie wymienione w Kodeksie Karnym przestępstwa na szkodę wierzycieli łączy:

  • sprawca przestępstwa – dłużnik zagrożony upadłością lub niewypłacalnością
  • pokrzywdzony przestępstwem – wierzyciel
  • skutek popełnionego przestępstwa – udaremnienie lub uszczuplenie zaspokojenia wszystkich lub części wierzycieli

Co powinien zrobić wierzyciel pokrzywdzony zachowaniem dłużnika?

Wierzyciel, który dowiedział się o działaniach dłużnika prowadzących do udaremnienie lub uszczuplenia zaspokojenia jego należności powinien złożyć do Prokuratury zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przez dłużnika przestępstwa działania na szkodę wierzyciela.

Wierzyciel występuje w postępowaniu karnym o popełnione przez dłużnika przestępstwo działania na szkodę wierzyciela w charakterze pokrzywdzonego.

W toku postępowania karnego wierzycielowi przysługuje szereg uprawnień, w szczególności do:

przestępstwa na szkodę wierzycieli, ukrywanie majątku przez dłużnika, dłużnik działa na szkodę wierzyciela
  • przeglądania akt sprawy karnej i wykonywania ich fotokopii
  • składania wniosków dowodowych i uczestniczenia w czynnościach dowodowych
  • składania wniosków o poszukiwanie i zabezpieczenie majątku dłużnika
  • zaskarżania postanowień o odmowie wszczęcia lub umorzenia dochodzenia
  • złożenia do Sądu subsydiarnego aktu oskarżenia w razie powtórnego umorzenia dochodzenia

Po wpłynięciu do Sądu aktu oskarżenia przeciwko dłużnikowi o przestępstwo działania na szkodę wierzyciela, wierzyciel powinien złożyć:

  • oświadczenie o działaniu w sprawie w charakterze oskarżyciela posiłkowego – by zachować status strony i zachować uprawnienie np. do składania wniosków dowodowych, zadawania pytań osobom przesłuchiwanym na rozprawie, zaskarżenia wyroku Sądu I Instancji

oraz

  • wniosek o nałożenie na oskarżonego na podstawie art.46 Kodeksu Karnego w wyroku skazującym obowiązku naprawienia na rzecz wierzyciela szkody wyrządzonej przestępstwem.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

 

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | 1 komentarz

Przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki

Z tego artykułu „Przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki” dowiesz się:

  • na czym polega przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki?
  • kto może popełnić przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki?
  • co grozi za przestępstwo niezgłoszenia wniosku o upadłość spółki?
  • jak bronić się przed zarzutem popełnienia przestępstwa niezgłoszenia upadłości spółki?

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Na czym polega przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki?

Przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki polega na zaniechaniu złożenia do Sądu przez członków zarządu spółki wniosku o ogłoszenie upadłości spółki w terminie 30 dni od powstania stanu jej niewypłacalności.

Przestępstwo niezgłoszenia wniosku o upadłość spółki zostało opisane w art. 586 Kodeksu Spółek Handlowych, zgodnie z którym „Kto, będąc członkiem zarządu spółki albo likwidatorem, nie zgłasza wniosku o upadłość spółki handlowej pomimo powstania warunków uzasadniających według przepisów upadłość spółki podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku”.

Dla zrozumienia na czym polega przestępstwo niezgłoszenia upadłości spółki należy sięgnąć do ustawy Prawo Upadłościowe i Naprawcze. To właśnie w tej ustawie znajduje się odpowiedź na pytanie, w jakiej sytuacji i w jakim terminie należy złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości spółki?

Do kiedy należy złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości spółki?

Zgodnie z art. 21 ust. 1 Ustawy Prawo Upadłościowe „Dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości”.

Zgodnie z art.10 Ustawy Prawo Upadłościowe „Upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny”.

Brzmienie obydwu zacytowanych przepisów Prawa upadłościowego prowadzi do następujących wniosków:

  • zarząd spółki ma obowiązek złożyć do Sądu wniosek o ogłoszenie upadłości spółki gdy spółka stała się niewypłacalna
  • zarząd spółki jest zobowiązany do zgłoszenia do Sądu wniosku o upadłość spółki w ciągu 30 dni od powstania jej niewypłacalności

Jak widać kluczowe dla zrozumienia pojęcia przestępstwa niezgłoszenia wniosku o upadłość spółki jest słowo niewypłacalność spółki

Kiedy spółka jest niewypłacalna?

Niewypłacalność spółki obejmuje dwa przypadki:

  • niewypłacalność płatniczą (zwana także płynnościową)

oraz

  • niewypłacalność bilansową (zwana także majątkową)

Niewypłacalność płatnicza – spółka jest niewypłacalna jeśli utraciła zdolność do spłacania wymagalnych zobowiązań pieniężnych.

Niewypłacalność bilansowa – spółka jest niewypłacalna, gdy zobowiązania pieniężne spółki przekraczają wartość majątku spółki przez okres trwający ponad 24 miesiące

Niewypłacalność spółki w którejkolwiek postaci nakłada na zarząd obowiązek złożenia do Sądu wniosku o ogłoszenie upadłości spółki pod rygorem odpowiedzialności karnej za przestępstwo niezgłoszenia upadłości spółki z art.586 Kodeksu Spółek Handlowych

Niewypłacalność płatnicza spółki

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że pojęcie niewypłacalności płatniczej spółki jest proste, oznacza po prostu utratę płynności finansowej spółki. Wierzcie mi jednak, że tak wcale nie jest, a ustalenie daty, w której spółka utraciła możliwość regulowania zobowiązań pieniężnych w rozumieniu prawa upadłościowego bywa bardzo sporne.

Dlatego poniżej kilka uwag pomocnych w zrozumieniu pojęcia niewypłacalności płatniczej spółki:

O utracie przez spółkę zdolności do regulowania zobowiązań pieniężnych i dacie postania niewypłacalności spółki decydują kryteria obiektywne a nie subiektywne przekonania zarządu spółki.

Chwilowa utrata płynności finansowej przez spółkę – krótkotrwały zator płatniczy nie oznacza jeszcze niewypłacalności spółki, jeśli zachodzą obiektywne przesłanki do oceny, że w niedługim okresie czasu – 3 miesięcy spółka odzyska płynność finansową.

Ustawa prawo Upadłościowe wprowadza w art.11 ust. 1 a domniemanie, że utrata zdolności spółki do regulowania zobowiązań pieniężnych trwająca ponad 3 miesiąca oznacza niewypłacalność spółki: „Domniemywa się, że dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące”.

Jeśli spółki utraciła płynność finansową i należy się spodziewać, że jej sytuacja finansowa nie ulegnie poprawie, wówczas spółka stała niewypłacalna z dniem upływu terminu płatności pierwszej niezapłaconej wierzytelności. W takiej sytuacji zarząd spółki nie może zwlekać 3 miesiące ze złożeniem do Sądu wniosku o upadłość spółki.

Na czym polega upadłość bilansowa spółki?

Upadłość (niewypłacalność) bilansowa spółki ma miejsce wówczas, gdy nieprzerwanie prze okres przekraczający 24 miesiące łączna wysokość zobowiązań pieniężnych spółki jest wyższa od wartości majątku spółki.

Upadłość bilansowa spółki została opisana w art. 11 ust. 2 Ustawy Prawo Upadłościowe: „Dłużnik będący osobą prawną (…) jest niewypłacalny także wtedy, gdy jego zobowiązania pieniężne przekraczają wartość jego majątku, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące.”

W art.11 ust. 5 Prawo upadłościowe wprowadziło domniemanie prawne upadłości bilansowej spółki: „Domniemywa się, że zobowiązania pieniężne dłużnika przekraczają wartość jego majątku, jeżeli zgodnie z bilansem jego zobowiązania, z wyłączeniem rezerw na zobowiązania oraz zobowiązań wobec jednostek powiązanych, przekraczają wartość jego aktywów, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące”.

Domniemanie prawne niewypłacalności bilansowej spółki jest domniemaniem wzruszalnym, jest przyjętym przez ustawodawcę założeniem, które może zostać obalone w toku postępowania sądowego. Dla przykładu pozwany przez wierzyciela spółki członek zarządu może wykazać, że wartość majątku spółki jest wyższa od jego wartości bilansowej ( co się zresztą często zdarza) i z tego powodu nie doszło do upadłości spółki w rozumieniu art.11 ust. 2 Prawa upadłościowego.

Upadłość bilansowa spółki nakłada na zarząd obowiązek złożenia do Sądu wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, nawet gdy spółka na bieżąco reguluje zobowiązania finansowe.

Kto może popełnić przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki?

Przestępstwo niezłożenia do Sądu wniosku o upadłość spółki może popełnić jedynie członek zarządu oraz likwidator spółki.

Wynika to z jednoznacznego brzmienia art.586 Kodeksu Spółek Handlowych: „Kto, będąc członkiem zarządu spółki albo likwidatorem, nie zgłasza wniosku o upadłość spółki handlowej pomimo powstania warunków uzasadniających według przepisów upadłość spółki podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku”.

Nie ma znaczenia:

  • czy zarząd spółki jest jedno czy wieloosobowy
  • jaki jest sposób reprezentacji spółki
  • w jaki sposób członkowie zarządu uzgodnili podział obowiązków w zakresie prowadzenia spraw spółki
  • czy członek zarządu faktycznie prowadzi sprawy spółki

Każdy członek zarządu spółki ma obowiązek kontrolować kondycję finansową spółki i w razie powstania jej niewypłacalności złożyć do Sądu wniosek o ogłoszenie upadłości spółki.

Czy prokurent może popełnić przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki?

Prokurent nie może popełnić przestępstwa niezłożenia wniosku o upadłość spółki ponieważ nie został wymieniony w art.586 Kodeksu Spółek Handlowych, a ponadto prokurent nie ma obowiązku złożenia wniosku o upadłość spółki.

Co grozi za przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki?

Za popełnienie przestępstwa niezgłoszenia w terminie wniosku o upadłość spółki członkowi zarządu grozi kara grzywny albo kara ograniczenia wolności (tzw. prace społeczne) albo kara pozbawienia wolności do 1 roku.

Sprawa karna o przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki może się zakończyć w jeden z następujących sposobów:

  • wyrokiem uniewinniającym – gdy Sąd oceni, że członek zarządu nie popełnił przestępstwa niezgłoszenia wniosku o upadłość spółki
  • umorzeniem postępowania karnego na podstawie art.17§1 pkt 3 Kodeksu Postępowania Karnego – z powodu znikomego stopnia społecznej szkodliwości czynu
  • warunkowym umorzeniem postępowania karnego na podstawie art.66§1 i 2 Kodeksu Karnego – jeśli Sąd oceni, że popełniony przez członka zarządu czyn polegający na niezgłoszeniu w terminie wniosku o upadłość spółki cechuje nieznaczny stopień społecznej szkodliwości oraz nieznaczny stopień zawinienia
  • wyrokiem skazującym – jeśli Sąd ustali, że członek zarządu dopuścił się przestępstwa niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, a stopień jego społecznej szkodliwości oraz stopień zawinienia jest zbyt duży, by uzasadniał umorzenie lub warunkowe umorzenie postępowania karnego.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Czy za niezłożenie wniosku o upadłość spółki można pójść do więzienia?

Choć Kodeks Spółek Handlowych w art.586 przewiduje możliwość wymierzenia członkowi zarządu za przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki kary bezwzględnego pozbawienia wolności do 1 roku, to w praktyce jest to bardzo mało prawdopodobne.

Członek zarządu powinien się obawiać wymierzenia kary bezwzględnego pozbawienia wolności za przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki w 2 sytuacjach:

  • jeśli jest osobą karana za przestępstwo, w szczególności na karę pozbawienia wolności, nawet z warunkowym zwieszeniem jej wykonania

albo

  • jeśli sprawa karna przeciwko członkowi zarządu obejmuje więcej niż jedno przestępstwo (niezgłoszenia wniosku o upadłość spółki), np. o przestępstwo oszustwa z art.286 k.k., działanie na szkodę spółki z art.296 k.k. czy jedno z przestępstwa działania na szkodę wierzycieli spółki z art.300, 301 lub 302 k.k.

Jak się bronić w sprawie karnej o przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki?

W każdej sprawie karnej najważniejsza jest koncepcja, a więc ustalenie celu, jaki chce osiągnąć osoba oskarżona o przestępstwo – w tym wypadku członek zarządu oskarżony o przestępstwo niezłożenia w terminie wniosku o upadłość spółki.

Jest bardzo ważne, by jeszcze przed przedstawieniem zarzutu popełnienia przestępstwa niezgłoszenia wniosku o upadłość spółki ustalić (samodzielnie lub w porozumieniu z Adwokatem), o co będzie wnosił członek zarządu oskarżony o niezgłoszenie wniosku o upadłość spółki – o uniewinnienie, czy też umorzenie lub warunkowe umorzenie postępowania karnego.

Członek zarządu spółki może wnosić o uniewinnienie od zarzutu popełnienia przestępstwa niezłożenia wniosku o upadłość spółki wykazując, że:

  • w czasie, gdy pełnił funkcję członka zarządu spółka była wypłacalna, a więc nie miał obowiązku złożenia do Sądu wniosku o upadłość spółki
  • w czasie pełnienia funkcji członka zarządu nie wiedział i nawet nie podejrzewał, że spółka stała się niewypłacalna, zatem nie popełnił przestępstwa z art.586 Kodeksu Spółek handlowych, które można popełnić jedynie umyślnie
  • w terminie 30 dni od powstanie niewypłacalności spółki z przyczyn obiektywnych, niezawinionych nie mógł złożyć do Sądu wniosku o upadłość spółki

Członek zarządu spółki może wnosić o umorzenie lub warunkowe umorzenie postępowania karnego o przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki wykazując, że:

  • niezłożenie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki należy ocenić jako społecznie szkodliwe w stopniu znikomym lub nieznacznym z uwagi np. na niewielkie przekroczenie terminu na złożenie wniosku o upadłość spółki albo z uwagi na to, że nie zagroziło interesom majątkowym wierzycieli spółki
  • niezłożenie wniosku o upadłość spółki było podyktowane chęcią ratowania spółki, a działania podejmowane przez zarząd dawały szansę na polepszenie kondycji finansowej spółki
  • na skutek okoliczności niezawinionych przez członka zarządu (np. zachowania pozostałych członków zarządu czy wewnętrznego podziału zadań w zarządzie spółki) zachowanie terminu 30 dni na złożenie do Sądu wniosku o upadłość spółki było utrudnione
przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki, do kiedy zgłosić upadłość spółki, co grozi za niezgłoszenie upadłości spółki

Wymieniłem jedynie przykładowo, jak może się bronić członek zarządu przez zarzutem popełnienia przestępstwa niezłożenia wniosku o upadłość spółki.

Ważne by na samym początku określić, jaki cel chciałby zrealizować oskarżony o przestępstwo z art.586 członek zarządu spółki, czy jest nim:

  • uniewinnienie od zarzutu popełnienia przestępstwa niezgłoszenia do Sądu wniosku o upadłość spółki – wówczas należy wykazać, że członek zarządu nie miał obowiązku, albo nie mógł złożyć w terminie wniosku o upadłość spółki

czy też

  • umorzenie lub warunkowe umorzenie postępowania karnego – wówczas należy wykazać, że choć członek zarządu nie złożył w terminie wniosku o upadłość spółki, to z powodu szeregu okoliczności łagodzących zachowanie to nie jest przestępstwem (umorzenie postępowania z powodu znikomego stopnia społecznej szkodliwości) albo nie uzasadnia wymierzenia kary (warunkowe umorzenie postępowania karnego).

O odpowiedzialności członków zarządu za długi spółki przeczytasz w artykule „Odpowiedzialność zarządu za długi spółki”

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | Dodaj komentarz

Odpowiedzialność zarządu za długi spółki

Z tego artykułu „Odpowiedzialność zarządu za długi spółki” dowiesz się:

  • kiedy członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają swoim majątkiem za długi spółki?
  • jak członkowie zarządu spółki z o.o. mogą się uchronić przed odpowiedzialnością za długi spółki?
  • kiedy wierzyciel spółki z o.o. może pozwać zarząd spółki o zapłatę długu nie spłaconego przez spółkę?
  • co musi udowodnić członek zarządu spółki z o.o. by nie odpowiadać za długi spółki?

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Kiedy członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają swoim majątkiem za długi spółki?

Członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają swoim majątkiem za długi spółki, jeżeli egzekucja wobec spółki okazała się bezskuteczna.

Wynika to z art. 299§ 1 Kodeksu Spółek Handlowych: „Jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, członkowie zarządu odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania”.

Jak członkowie zarządu spółki z o.o. mogą się uchronić przed odpowiedzialnością za długi spółki?

Członkowie zarządu nie odpowiadają za długi spółki z o.o., jeśli zgłosili do Sądu wniosek o upadłość spółki w terminie 30 dni od dnia powstania jej niewypłacalności.

Wynika to z art.299§ 2 Kodeksu Spółek Handlowych „Członek zarządu może się uwolnić od odpowiedzialności, o której mowa w § 1, jeżeli wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym samym czasie wydano postanowienie o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego albo o zatwierdzeniu układu w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia układu”

Jeśli zatem:

odpowiedzialność zarządu za długi spółki
  • spółka z o.o. zaciągnęła dług i go nie spłaciła
  • wierzyciel uzyskał przeciwko spółce tytuł wykonawczy
  • przeprowadzona na wniosek wierzyciela egzekucja wobec spółki okazała się bezskuteczna

wówczas wierzyciel może złożyć przeciwko członkom zarządu spółki z o.o. pozew o zapłatę długu, którego nie spłaciła spółka

Z kolei pozwany przez wierzyciela członek zarządu spółki z o.o. wygra proces z wierzycielem, jeśli wykaże, że zgłosił do Sądu wniosek o ogłoszenie upadłości spółki we właściwym czasie, a więc w terminie 30 dni od dnia powstania stanu niewypłacalności spółki.

Kiedy zarząd spółki z o.o. nie odpowiada za długi spółki pomimo niezgłoszenia wniosku o upadłość spółki?

Jeżeli zarząd spółki z o.o. nie złożył wniosku o upadłość spółki, wówczas pozwany przez wierzyciela członek zarządu spółki wygra proces z wierzycielem pod warunkiem, że:

  • udowodni, że nie zgłosił do Sądu we właściwym czasie wniosku o upadłość spółki z przyczyn od niego niezależnych, a więc niezawinionych

albo

  • udowodni, że pomimo niezgłoszenia do Sądu we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki wierzyciel nie poniósł szkody, a więc nie naruszyło to interesu wierzyciela. Interes wierzyciela należy rozumieć, jako możliwość wyegzekwowania od spółki wierzytelności. By to ustalić, należy zbadać czy gdyby zarząd spółki z o.o. zgłosił do Sądu wniosek o upadłość spółki w 30-stym dniu od dnia jej niewypłacalności, to czy wówczas wierzyciel wyegzekwowałby od spółki wierzytelność w wyższej kwocie.

Pozew przeciwko zarządowi o zapłatę długu spółki z o.o.

Wierzyciel może pozwać o zapłatę długu niespłaconego przez spółkę z o.o. wybranego przez siebie członka zarządu spółki, albo wszystkich członków zarządu solidarnie.

Wierzyciel w pozwie przeciwko członkom zarządu niewypłacalnej spółki z o.o. może się domagać zapłaty długu spółki, odsetek za opóźnienie w spłacie długu oraz kosztów bezskutecznej egzekucji wobec spółki, w tym kosztów zastępstwa reprezentującego go Adwokata lub Radcy Prawnego.

Co musi udowodnić wierzyciel pozywając zarząd spółki z o.o. o zapłatę długu spółki?

W pozwie o zapłatę przeciwko członkom zarządu spółki z o.o. wierzyciel musi przedstawić dowód na to, że egzekucja wierzytelności przysługującej mu wobec spółki okazała się bezskuteczna.

Wystarczy zatem, że wierzyciel dołączy do pozwu przeciwko zarządowi spółki z o.o. tytuł wykonawczy przeciwko spółce oraz postanowienie komornika o umorzeniu egzekucji wobec spółki z powodu jej bezskuteczności.

Co musi udowodnić członek zarządu spółki z o.o. by nie odpowiadać za długi spółki?

Pozwany członek zarządu spółki musi udowodnić jedną z okoliczności wskazanych w art.299§ 2 Kodeksu Spółek Handlowych, tj. że:

  • zgłosił do Sądu wniosek o ogłoszenie upadłości spółki z o.o. we właściwym terminie, a więc w ciągu 30 dni od powstania stanu niewypłacalności spółki

albo

  • nie złożył do Sądu wniosku o upadłość spółki z przyczyn przez niego niezawinionych

albo

  • wierzyciel nie poniósł szkody w wyniku nie złożenia lub złożenia po czasie wniosku o upadłość spółki

Ciężar udowodnienia jednej z opisanych wyżej okoliczności spoczywa na pozwanym członku zarządu spółki z o.o.

Więcej o konsekwencjach niezgłoszenia wniosku o upadłość spółki przeczytasz w artykule „Co grozi za niezłożenie wniosku o upadłość spółki?”

O odpowiedzialności karnej za niezłożenie wniosku o upadłość spółki przeczytasz w artykule: „Przestępstwo niezłożenia wniosku o upadłość spółki”.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | Dodaj komentarz

Co grozi za nie złożenie wniosku o upadłość spółki?

Z tego artykułu „Co grozi za nie złożenie wniosku o upadłość spółki?” dowiesz się:

  • kto ma obowiązek złożyć wniosek o upadłość spółki?
  • w jakim terminie trzeba złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości spółki?
  • czy nie złożenie wniosku o upadłość spółki w terminie jest przestępstwem?
  • na czym polega przestępstwo niezgłoszenia wniosku o upadłość spółki?
  • co grozi za nie złożenie wniosku o upadłość spółki?
  • na czym polega odpowiedzialność zarządu majątkiem osobistym za długi spółki?

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Kto ma obowiązek złożyć wniosek o upadłość spółki?

Obowiązek złożenia wniosku o upadłość spółki spoczywa na każdym członku zarządu.

Wynika to z art.21 ust.1 i 2 Ustawy Prawo Upadłościowe, zgodnie z którym obowiązek zgłoszenia do Sądu wniosku o upadłość osoby prawnej (np. spółki z o.o.) spoczywa na każdym, kto ma prawo do prowadzenia jej spraw i jej reprezentowania, samodzielnie lub łącznie z innymi osobami.

Dla obowiązku zgłoszenia wniosku o upadłość spółki nie ma znaczenia, czy zarząd w spółce jest jedno czy wieloosobowy ani jaki jest sposób reprezentacji w spółce. Nie ma też znaczenia jak faktycznie członkowie zarządu podzielili się pracą w zarządzaniu spółką.

Niezależnie od sposobu reprezentacji spółki na zewnątrz, niezależnie od tego czy faktycznie zarządza spółką – każdy członek zarządu ma obowiązek złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości spółki w ciągu 30 dni od dnia powstania niewypłacalności spółki. Taki pogląd dominuje w orzecznictwie sądów, dla przykładu w wyroku z dnia 22.03.2016 r. w sprawie VI ACa 299/15 Sąd Apelacyjny w Warszawie: „Odpowiedzialności członka zarządu nie uchyla umowa łącząca członków zarządu co do sposobu kierowania sprawami spółki, w szczególności ustalony umownie podział czynności. Tego rodzaju umowa ma znaczenie tylko wewnątrzorganizacyjne”.

Do kiedy trzeba złożyć wniosek o upadłość spółki?

Wniosek o ogłoszenie upadłości spółki należy złożyć w ciągu 30 dni od momentu, w którym spółka stała się niewypłacalna. 

Wynika to z art. 10 i 21 ust. 1 Prawa Upadłościowego. Zgodnie z tymi przepisami dłużnik ma obowiązek zgłosić w Sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości nie później niż w terminie 30 dni od dnia, w którym stał się niewypłacalny.

Art.  10 Upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny.

Art.  21 ust.1  Dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości.

Złożenie wniosku o upadłość spółki po terminie nie uchroni członka zarządu spółki od odpowiedzialności karnej za przestępstwo, jak i nie uchroni go przed odpowiedzialnością za długi spółki majątkiem osobistym. 

Złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, który został przez Sąd zwrócony z powodu braku opłaty albo nieuzupełnionych braków formalnych jest równoznaczne z niezłożeniem wniosku o upadłość spółki w terminie.

Co grozi za nie złożenie wniosku o upadłość spółki w terminie?

Członek zarządu spółki (najczęściej spółki z o.o.), który nie zgłosił do Sądu wniosku o upadłość spółki w terminie naraża się na następujące konsekwencje:

  • skazanie za przestępstwo nie zgłoszenia wniosku o upadłość spółki z art.586 Kodeksu Spółek Handlowych
  • orzeczenie przez Sąd na podstawie art.373 Ustawy Prawo Upadłościowe zakazu prowadzenia prowadzenia działalności gospodarczej na okres od 1 roku do 10 lat , w tym również zakazu pełnienia funkcji w zarządach, radach nadzorczych, komisjach rewizyjnych, działania w  charakterze prokurenta czy też pełnomocnika spółek
  • odpowiedzialność majątkiem osobistym za długi spółki na podstawie art.299 par. 1 Kodeksu Spółek Handlowych
  • odpowiedzialność majątkiem osobistym za długi spółki wobec Urzędu Skarbowego i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

Przestępstwo nie złożenia wniosku o upadłość spółki w terminie

Nie złożenie do Sądu przez członka zarządu wniosku o ogłoszenie upadłości spółki w ciągu 30 dni od powstania niewypłacalności spółki jest przestępstwem opisanym w art.586 Kodeksu Spółek Handlowych.

Art.  586 ksh Kto, będąc członkiem zarządu spółki albo likwidatorem, nie zgłasza wniosku o upadłość spółki handlowej pomimo powstania warunków uzasadniających według przepisów upadłość spółki- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Jak widać przestępstwo nie zgłoszenia w terminie wniosku o upadłość spółki dotyczy tylko tych spółek, w których występuje zarząd, w praktyce najczęściej spółek z ograniczoną odpowiedzialnością.

Przestępstwo nie zgłoszenia wniosku o upadłość spółki w terminie można popełnić tylko umyślnie, tj:

  • z zamiarem bezpośrednim – gdy członek zarządu wie, że spółka stała się niewypłacalna i pomimo tej świadomości nie zgłasza w terminie 30 dni do Sądu wniosku o upadłość spółki

albo

  • z zamiarem ewentualnym – gdy członek zarządu nie wie na pewno, ale podejrzewa, przewiduje taką możliwość , że spółka stała się niewypłacalna i pomimo tego nie podejmuje działań by sprawdzić stan płynności spółki, w konsekwencji nie zgłasza do Sądu wniosku o upadłość spółki

Przestępstwa nie zgłoszenia do Sądu wniosku o upadłość spółki nie można popełnić nieumyślnie. Członek zarządu, który nawet nie podejrzewa, że spółka stała się niewypłacalna i dlatego nie zgłasza do Sądu wniosku o upadłość spółki nie popełnia przestępstwa.

Zakaz prowadzenia działalności gospodarczej za nie złożenie wniosku o upadłość spółki

Z godnie z art.373 Prawa Upadłościowego wobec członka zarządu spółki, który nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości spółki w terminie Sąd może orzec zakaz prowadzenia działalności gospodarczej na okres od 1 roku do 10 lat zarówno na własny rachunek (czyli zakaz prowadzenia działalności gospodarczej w roli przedsiębiorcy) jak i w ramach spółki cywilnej czy też w zakaz pełnienia funkcji członka zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej, reprezentanta czy pełnomocnika osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą.

Decyzja czy orzec wobec członka zarządu zakaz prowadzenia działalności gospodarczej za nie zgłoszenie wniosku o upadłość spółki w terminie należy do Sądu. Oznacza to, że Sąd może orzec zakaz prowadzenia działalności gospodarczej przez członka zarządu, ale nie musi – zakaz ten ma charakter fakultatywny – pozostawiony do swobodnej oceny i decyzji Sądu.

Decydując:

  • czy orzec wobec członka zarządu spółki zakaz prowadzenia działalności gospodarczej za nie zgłoszenie do Sądu wniosku o upadłość spółki w terminie

a jeśli tak, to

  • na jak długo orzec zakaz prowadzenia działalności gospodarczej w przedziale od 1 roku do 10 lat
  • w jak szerokim zakresie orzec zakaz prowadzenia dzielności gospodarczej

należy do Sądu. Przy podejmowaniu tej decyzji Sąd bierze pod uwagę stopień zawinienia członka zarządu oraz zakres szkody, jaką wyrządził wierzycielom z powodu nie złożenia wniosku o upadłość zarządzanej spółki w terminie.

Odpowiedzialność majątkiem osobistym za długi spółki

Członek zarządu spółki, który pomimo niewypłacalności spółki nie złożył w terminie 30 dni wniosku o ogłoszenie upadłości spółki ponosi odpowiedzialność własnym majątkiem za długi spółki, jeżeli egzekucja wobec spółki okazała się nieskuteczna.

Wynika to z art.299 par. 1 Kodeksu Spółek Handlowych, zgodnie z którym jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, członkowie zarządu odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania.

Jeśli egzekucja wobec spółki okazała się nieskuteczna, wówczas wierzyciel spółki może pozwać każdego członka zarządu z osobna lub wszystkich członków zarządu solidarnie o zapłatę wierzytelności, jaka mu przysługiwała wobec spółki wraz z odsetkami za opóźnienie w zapłacie wierzytelności i kosztami bezskutecznego wobec spółki postępowania egzekucyjnego.

Członek zarządu spółki nie odpowiada za dług spółki wówczas, gdy wykaże, że złożył wniosek o upadłość spółki w terminie, a więc w ciągu 30 dni od dnia, w którym spółka stała się niewypłacalna. Wynika to z art.299 par. 2 Kodeksu Spółek Handlowych, zgodnie z którym „członek zarządu może się uwolnić od odpowiedzialności, o której mowa w § 1, jeżeli wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości”

Jak widać złożenie we właściwym czasie do Sądu wniosku o ogłoszenie upadłości spółki gwarantuje członkowi zarządu spółki bezpieczeństwo, a więc gwarantuje mu, że nie będzie odpowiadał własnym majątkiem za długi spółki. Takie bezpieczeństwo daje członkowi zarządu jedynie:

  • wniosek do Sądu o ogłoszenie upadłości spółki, który został złożony we właściwym czasie, a więc w terminie 30 dni od powstania niewypłacalności spółki
  • wniosek o upadłość spółki, który został prawidłowo opłacony – nieopłacony wniosek o ogłoszenie upadłości spółki zostanie zwrócony
  • wniosek o ogłoszenie upadłości spółki, który nie został zwrócony przez Sąd z powodu braków formalnych

Wniosek o ogłoszenie upadłości spółki, który został zwrócony przez Sąd z tego powodu, że nie został opłacony bądź zawierał braki formalne nie wywołuje skutków prawnych, to znaczy nie uchroni zarządu spółki przed odpowiedzialnością własnym majątkiem za długi spółki.

co grozi za nie złożenie wniosku o upadłość spółki

Jeśli złożony w terminie, opłacony i formalnie poprawny wniosek o ogłoszenie upadłości spółki zostanie przez Sąd oddalony, np. z tego powodu, że majątek spółki nie pozwala na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego, to i tak zapewnia zarządowi spółki bezpieczeństwo przed odpowiedzialnością własnym majątkiem za długi spółki.

Jeśli członek zarządu nie złożył wniosku o upadłość spółki w terminie, wówczas uwolni się od odpowiedzialności własnym majątkiem za dług spółki tylko wówczas, jeśli udowodni jedną z poniższych okoliczności:

  • nie zgłosił wniosku o upadłość spółki bez swojej winy, a więc gdy nie złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki było przez niego niezawinione. Chodzi tu o sytuacji, w których członek zarządu, nawet przy dołożeniu szczególnej staranności, jakie powinna cechować osobę zarządzającą spółką nie był w stanie właściwie ocenić, że spółka stała się niewypłacalna, albo nie był w stanie złożyć w terminie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki

albo

  • pomimo niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości w terminie wierzyciel nie poniósł szkody. Chodzi tu o udowodnienie, że nawet gdyby wniosek o ogłoszenie upadłości spółki został złożony w terminie, to i tak nie poprawiłoby to sytuacji wierzyciela i jego możliwości odzyskania wierzytelności wobec spółki.

Należy pamiętać, że pozywając członka zarządu spółki o zapłatę długu spółki wierzyciel musi jedynie udowodnić, że egzekucja wobec spółki okazała się nieskuteczna.

To pozwany członek zarządu spółki, żądając oddalenia powództwa o zapłatę musi udowodnić, że nie złożył wniosku o upadłość spółki z przyczyn niezależnych od niego, niezawinionych, albo, że złożenie wniosku o upadłość spółki we właściwym terminie nie polepszyłoby możliwości wierzyciela odzyskania wierzytelności przysługującej mu wobec spółki.

Podsumowując: członkowie zarządu spółki powinni na bieżąco sprawdzać kondycję finansową zarządzanej przez siebie spółki. W razie pogarszania się płynności finansowej spółki powinni skrupulatnie badać, czy spółka nie znalazła się w stanie niewypłacalności. W takiej sytuacji powinni w ciągu 30 dni przygotować i złożyć do Sądu wniosek o wszczęcie postępowania naprawczego lub ogłoszenie upadłości spółki. W ten sposób uchronią majątek osobisty, gdyż nie poniosą odpowiedzialności za długi spółki.

Więcej o odpowiedzialności członków zarządu za długi zarządzanej spółki przeczytasz w artykule „Odpowiedzialność zarządu za długi spółki”

Piszę o tym, gdyż często się zdarza, że członkowie zarządu spółki w dobrej wierze do końca walczą o uratowanie spółki i zwlekają ze złożeniem wniosku o upadłość spółki. Często bywa tak, że członkowie zarządu spółek są jednocześnie ich udziałowcami, traktują spółki jak ich własne i nie mogą się pogodzić z ich upadłością. Rozumiem to, ale narażają się w ten sposób na znacznie poważniejsze konsekwencje- na utrata całego dorobku życia, całego majątku osobistego.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | Dodaj komentarz

Oszustwo przy umowie pożyczki

Z tego artykułu „Oszustwo przy umowie pożyczki” dowiesz się:

  • na czym polega oszustwo przy umowie pożyczki?
  • czy każdy przypadek nie oddania pożyczki jest przestępstwem oszustwa?
  • kiedy nie zwrócenie pożyczki jest oszustwem?
  • jak ustalić czy doszło do oszustwa przy umowie pożyczki ?
  • jak zawiadomić o przestępstwie oszustwa przy umowie pożyczki?

Pożyczanie pieniędzy rodzinie, znajomym, jak również pożyczanie pieniędzy w celach inwestycyjnych, jest zjawiskiem powszechnym. Problem pojawia się wówczas, gdy osoba, która pożyczyła pieniądze nie zwróciła w całości lub części pożyczonych pieniędzy. Powstaje wówczas pytanie: kiedy nie zwrócenie pożyczki jest przestępstwem oszustwa z art.286 par. 1 Kodeksu Karnego?

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Na czym polega oszustwo przy umowie pożyczki?

Nie zwrócenie pożyczonych pieniędzy jest przestępstwem oszustwa wówczas, gdy pożyczkobiorca wprowadził w błąd pożyczkodawcę co do zamiaru lub możliwości zwrotu pożyczki w umówionym terminie.

Innymi słowy:

Nie oddanie w terminie pożyczonych pieniędzy jest przestępstwem wtedy, gdy pożyczkobiorca oszukał pożyczkodawcę, że zwróci mu pożyczone pieniądze, lub, że będzie w stanie zwrócić pożyczkę w ustalonym terminie.

Więcej na temat przestępstwa oszustwa, tzn. na czym polega przestępstwo oszustwa, kiedy nie wywiązanie się z zawartej umowy jest przestępstwem i co grozi za oszustwo przeczytasz w artykule ” Na czym polega przestępstwo oszustwa?”

Kiedy osoba, która pożyczyła pieniądze popełnia przestępstwo oszustwa?

Osoba, która pożyczyła pieniądze popełnia przestępstwo oszustwa zarówno wtedy, gdy od samego początku, a więc już w czasie zawarcia umowy pożyczki nie miała zamiaru zwrócić pożyczki, jak i wówczas, gdy wprowadziła w błąd – oszukała pożyczkodawcę co do możliwości zwrotu w terminie pożyczonych pieniędzy, nawet wówczas, gdy chciała pożyczkę zwrócić.

Oszustwo przy umowie pożyczki – przykłady

By wytłumaczyć, kiedy dochodzi do oszustwa przy umowie pożyczki najlepiej, posłużyć się przykładami:

Oszustwo przy umowie pożyczki – przykład 1

Osoba, która pożyczyła pieniądze dopuszcza się oszustwa, jeśli wprowadziła w błąd pożyczkodawcę co do realnych możliwości zwrotu pożyczki w umówionym terminie, w ten sposób, że podała pożyczkodawcy, ze osiąga wyższe dochody niż w rzeczywistości.

Na przykład pożyczkobiorca oświadczył pożyczkodawcy, że jego dochody wynoszą 5000 zł. miesięcznie, stąd będzie w stanie zwracać udzieloną pożyczkę w ratach po 3000 zł. miesięcznie. W rzeczywistości dochody pożyczkobiorcy wynosiły 3000 zł. miesięcznie, a więc nie pozwalały (przy uwzględnieniu kosztów utrzymania) na spłatę pożyczki w umówionych ratach po 3000 zł. miesięcznie. Gdyby pożyczkodawca znał rzeczywiste dochody pożyczkobiorcy, wówczas nie pożyczyłby mu pieniędzy na uzgodnionych warunkach, nie podjąłby takiego ryzyka, wiedząc, że dotrzymanie warunków umowy pożyczki przez pożyczkobiorce jest nierealne. W tym przypadku doszło do oszustwa przy umowie pożyczki, nawet, że jeśli pożyczkobiorca chciał, liczył na to, że uda się mu dotrzymać warunków i terminów zwrotu pożyczonych pieniędzy.

Oszustwo przy umowie pożyczki przykład 2

Pożyczkobiorca popełnia przestępstwo oszustwa, jeżeli wprowadził w błąd pożyczkodawcę co możliwości oddania pożyczonych pieniędzy w uzgodnionym terminie w ten sposób, że zataił przez pożyczkodawcą swoje zobowiązania finansowe wobec innych osób.

Np. pożyczkobiorca podał pożyczkodawcy prawdziwe dochody wynoszące 5000 zł. miesięcznie, ale zataił przed nim, że ma orzeczone alimenty na syna w wysokości 2.000 zł. miesięcznie. W konsekwencji pożyczkobiorca nie był w stanie spłacać pożyczki w ustalonych ratach po 3.000 zł. miesięcznie. Tu również pożyczkodawca nie pożyczyłby pieniędzy na uzgodnionych warunkach, gdyby znał rzeczywista sytuację finansową pożyczkobiorcy. Tu także pożyczkobiorca popełnił przestępstwo oszustwa przy umowie pożyczki, nawet jeśli chciał oddawać pożyczone pieniądze w uzgodnionych z pożyczkodawcą ratach.

Oszustwo przy umowie pożyczki przykład 3

Pożyczkobiorca dopuścił się oszustwa przy umowie pożyczki, jeśli wprowadził w błąd pożyczkodawcę co do posiadanego majątku, który miał stanowić zabezpieczenie dla pożyczkodawcy na wypadek nie dotrzymania warunków umowy pożyczki.

Np. Pożyczkobiorca zapewniał pożyczkodawcę, że jest właścicielem samochodu o wartości 20.000 zł., równego sumie pożyczonych pieniędzy i zapewnił, że gdyby nie oddał pożyczki w terminie, wówczas sprzeda samochód i w ten sposób odda dług wynikający z zawartej umowy pożyczki. Okazało się jednak, że pożyczkobiorca nie był właścicielem samochodu. Pożyczkodawca nie zdecydowałby się pożyczyć pieniędzy, gdyby nie zapewnienie pożyczkobiorcy o własności samochodu, który miła być zabezpieczeniem zwrotu pożyczonych pieniędzy. Tu także doszło do oszustwa przy umowie pożyczki, nawet, jeśli pożyczkobiorca miała zamiar wywiązać z się z zawartej umowy pożyczki.

Oszustwo przy umowie pożyczki przykład 4

Pożyczkobiorca popełnił przestępstwo oszustwa, jeżeli wprowadził w błąd pożyczkodawcę co do celu, na jaki miał wykorzystać pożyczone pieniądze.

Na przykład Pożyczkobiorca uzgodnił z pożyczkodawcą, że przeznaczy pożyczone pieniądze w kwocie 200.000 zł. na zakup i remont mieszkania, które zostanie potem wynajęte, by przynosiło stały dochód. Mieszkanie miało być zabezpieczeniem spłaty pożyczki. Dochód z najmu mieszkania miał zostać przeznaczony na spłatę pożyczki. Pożyczkodawca nie podjąłby ryzyka pożyczenia pieniędzy, gdyby pożyczone pieniądze miałyby zostać przeznaczone na inny cel. Tymczasem pożyczkobiorca przeznaczył pożyczone pieniądze na drogą wycieczkę. Tu, podobnie jak w poprzednich przykładach doszło do oszustwa przy umowie pożyczki, nawet jeśli pożyczkobiorca zamierzał zwrócić pożyczkodawcy pożyczone pieniądze.

Oszustwo przy umowie pożyczki przykład 5

Pożyczkobiorca popełnił przestępstwo oszustwa, gdy wprowadził pożyczkodawcę w błąd co do zamiaru zwrotu pożyczonych pieniędzy w uzgodnionym w umowie pożyczki terminie.

Pożyczkobiorca popełnia przestępstwo oszustwa przy umowie pożyczki, jeśli od samego początku, a więc już w chwili zawierania umowy pożyczki nie miał zamiaru zwrócić o czasie pożyczonych pieniędzy.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Przestępstwo oszustwa przy ustnej umowie pożyczki

W sprawach karnych o oszustwo przy umowie pożyczki nie ma znaczenia, czy umowa pożyczki została zawarta na piśmie czy ustnie.

W sprawach karnych o przestępstwo oszustwa nie mają zastosowania przepisy Kodeksu Cywilnego ograniczające możliwość udowodnienia przez pożyczkodawcę – pokrzywdzonego przestępstwem oszustwa – faktu zawarcia umowy pożyczki i jej warunków, nawet jeśli umowa pożyczki została zawarta ustnie.

Pożyczkodawca może w sprawie karnej o oszustwo przy ustnej umowie pożyczki żądać przesłuchania świadków na potwierdzenie zawarcia umowy pożyczki i jej warunków.

Oszustwo przy umowie pożyczki – podsumowanie

Jak widać istotą przestępstwa oszustwa przy umowie pożyczki jest wprowadzenie w błąd pożyczkodawcy co do zamiaru zwrotu pożyczki, realnych możliwości zwrotu pożyczonych pieniędzy lub celu, na jaki miały zostać przeznaczone pożyczone pieniądze.

By doszło do oszustwa przy umowie pożyczki błąd, w jaki został wprowadzony pożyczkodawca musi być istotny. Błąd jest istotny, jeśli pożyczkodawca nie zdecydowałby się na pożyczenie pożyczkobiorcy pieniędzy na uzgodnionych warunkach, gdyby znał rzeczywisty stan rzeczy – dochodów, majątku pożyczkobiorcy czy celu przeznaczenia pożyczonych pieniędzy.

oszustwo przy umowie pożyczki

Wbrew potocznemu przekonaniu pożyczkobiorca popełnia przestępstwo oszustwa przy umowie pożyczki, jeśli wprowadził w błąd pożyczkodawcę co do istotnych okoliczności umowy pożyczki, nawet wtedy, gdy chciał zawrócić pożyczkę w umówionym terminie.

Jak zawiadomić o przestępstwie oszustwa przy umowie pożyczki?

Osoba, która została oszukana przy umowie pożyczki może złożyć zawiadomienie o przestępstwie oszustwa na wiele sposobów tj:

  • złożyć pisemne zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oszustwa na Policji lub w Prokuraturze

albo

  • złożyć na Policji lub w Prokuraturze ustne zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oszustwa składając od razu zeznania w charakterze świadka

Więcej o tym, jak złożyć zawiadomienie o przestępstwie przeczytasz w artykułach:

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły, przestępstwo oszustwa | Otagowano , , , | 19 komentarzy