Przedmiot ochrony przestępstwa z art. 296 k.k (nadużycie zaufania)

Zgodnie z art. 296 § 1 k.k Kto, będąc obowiązany na podstawie przepisu ustawy, decyzji właściwego organu lub umowy do zajmowania się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą osoby fizycznej, prawnej albo jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień lub niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku, wyrządza jej znaczną szkodę majątkową,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Jak wynika z powyższego, przedmiotem ochrony niniejszego przepisu są interesy majątkowe osób fizycznych, osób prawnych, a także jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Oznacza to, że dobra osobiste reprezentowanego podmiotu nie korzystają z ochrony na gruncie tego przepisu. Aby wypełnić znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 k.k koniecznym jest zatem wyrządzenie szkody majątkowej, która jest skutkiem prowadzenia spraw majątkowych danego podmiotu. Co prawda w praktyce zdarza się, że naruszenie dóbr osobistych reprezentowanego podmiotu może być powodem powstania szkód majątkowych (np. spadek przychodów na skutek rozpowszechniania nieprawdziwych informacji) jednak nie ma to związku z prowadzeniem cudzych spraw majątkowych. Ewentualnie w takim przypadku sprawca odpowiadałby za przestępstwo zniesławienia.

Jak zostało wskazane powyżej pokrzywdzona czynem z art. 296 § 1 k.k może być osoba fizyczna, osoba prawna, a także jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej. Oznacza to,że przepis ten chroni każdy podmiot prawny. Jednakże w praktyce przestępstwo niegospodarności ma zastosowanie najczęściej w związku z działaniami członków władz spółek kapitałowych. Oczywiście zdarzają się sytuacje, gdzie za popełnienie przestępstwa z art. 296 § 1 k.k będzie odpowiadać osoba zarządzająca sprawami majątkowymi osoby niemającej z działalnością gospodarczą nic wspólnego np. zarządzający funduszami inwestycyjnymi osoby fizycznej.

Przepis z art. 296 § 1 k.k chroni też stosunek zaufania, który istnieje pomiędzy zarządzającym, a osobą, którą reprezentuje. Ten szczególny stosunek polega na założeniu, iż zarządzający sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą innego podmiotu kierować się będzie zasadami dobrego gospodarowania.

autor artykułu: aplikant adwokacki Patrycja Ponikowska

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Blogger.com
  • Flaker
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • RSS
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Wykop
  • Drukuj
  • Poleć
  • LinkedIn
Ten wpis został opublikowany w kategorii artykuły, Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Przedmiot ochrony przestępstwa z art. 296 k.k (nadużycie zaufania)

  1. Drodzy Czytelnicy
    Zachęcam Was do komentowania tego artykułu oraz zadawania pytań, jakie Wam się nasuną po jego przeczytaniu.
    Na wszystkie pytania postaram się odpowiedzieć.
    Jednocześnie zapewniam, że szanuję Wasza prywatność. Adres e-mail z jakiego wyślecie pytanie lub komentarz do artykułu nie zostanie wyświetlony.

    aplikant adwokacki Patrycja Ponikowska

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


+ 9 = 12

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>