Źródła uprawnień i obowiązków do prowadzenia cudzych spraw majątkowych przy przestępstwie z art. 296 § 1 k.k

Zgodnie z art. 296 § 1 k.k Kto, będąc obowiązany na podstawie przepisu ustawy, decyzji właściwego organu lub umowy do zajmowania się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą osoby fizycznej, prawnej albo jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień lub niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku, wyrządza jej znaczną szkodę majątkową,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

W związku z powyższym źródłem pozyskania uprawnień i obowiązków do prowadzenia cudzych spraw majątkowych mogą być:

  1. ustawa;

  2. umowa;

  3. decyzja właściwego organu.

Ad. 1 ustawa

Pojęcia ustawy nie można traktować rozszerzająco. Oznacza to, że w zakres tego pojęcia nie wchodzą akty prawne, które według Konstytucji RP znajdują się w systemie prawnym zarówno poniżej jak i powyżej ustawy. Określone kompetencje do zajmowania się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą danego podmiotu zarządzający może uzyskać tylko w oparciu o przepis ustawowy. Poza zakresem tej podstawy kompetencji pozostają zatem akty wykonawcze oraz akty prawa miejscowego. Przykładami przepisów ustawowych są:

  • art. 95 § 1 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego związany z zarządzaniem majątkiem nieletnich dzieci przez ich rodziców lub opiekunów prawnych.

  • Art. 39 § 1 KSH zgodnie, z którym każdy wspólnik ma prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki jawnej,

  • art. 140 § 1 KSH zgodnie z którym zarząd spółki akcyjnej prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę

Ad. 2 umowa

Umowa polega na zgodnym oświadczeniu woli co najmniej dwóch stron. Przez umowne prawo do prowadzenia cudzych spraw majątkowych należy rozumieć każdą czynność prawną, która takie uprawnienie stwarza. Nie mieści się w art. 296 § 1 KK prowadzenie cudzych interesów na podstawie jednostronnego oświadczenia (np. pełnomocnictwo czy prokura). Wyłączone są również takie podstawy umowne, w których zajmujący się cudzym majątkiem działa na własny rachunek (np. dzierżawa, umowa o dzieło, użytkowanie).

Ad. 3 decyzja właściwego organu

Decyzja właściwego organu nie musi mieć koniecznie charakteru decyzji administracyjnej. Ponadto właściwym organem nie muszą być organy państwowe. Decyzja może być również wydana przez np. organy samorządu terytorialnego czy też zawodowego. Ważne jest, aby decyzja miała charakter konkretny i indywidualny.

autor artykułu: aplikant adwokacki Patrycja Ponikowska

kontakt tel. 697 053 659 lub 22 629 00 36

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Blogger.com
  • Flaker
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • RSS
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Wykop
  • Drukuj
  • Poleć
  • LinkedIn
Ten wpis został opublikowany w kategorii artykuły. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Źródła uprawnień i obowiązków do prowadzenia cudzych spraw majątkowych przy przestępstwie z art. 296 § 1 k.k

  1. Drodzy Czytelnicy
    Zachęcam Was do komentowania tego artykułu oraz zadawania pytań, jakie Wam się nasuną po jego przeczytaniu.
    Na wszystkie pytania postaram się odpowiedzieć.
    Jednocześnie zapewniam, że szanuję Wasza prywatność. Adres e-mail z jakiego wyślecie pytanie lub komentarz do artykułu nie zostanie wyświetlony.

    aplikant adwokacki Patrycja Ponikowska

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


2 + = 9

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>